Pierończyk, Adam

Zgłoszenie do artykułu: Pierończyk, Adam

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Pierończyk, Adam

Data urodzenia:

24 stycznia 1970

Miejsce urodzenia:

Elbląg

Informacje

Saksofonista jazzowy, kompozytor, aranżer[1], lider i członek wielu zespołów[2]. Absolwent klasy saksofonu na Wydziale Jazzu Wyższej Szkoły Muzycznej Folkwanghochschule w Essen (Niemcy). Zadebiutował w 1990 r. w zespole Themathe, z którym sześć lat później nagrał pierwszą płytę. Następnie związał się z niemieckim zespołem, Gutter Music. W 1994 r. z obydwoma koncertował w Polsce.

W 1996 r. nawiązał współpracę z Leszkiem Możdżerem, która zaowocowała kilkoma płytami wysoko ocenionymi przez krytykę[1], m.in.: Talk To Jesus z 1996 r., Love In Sofia z 1998 r[2]. Koncertował i nagrywał również m.in. z Andrzejem Cudzichem[1] (płyta Simple Way, 1998 r.[2]), Adamem Kowalewskim, Grzegorzem Nagórskim, Anną Serafińską, Januszem Stefańskim, Witoldem Szczurkiem, Ryszardem „Tymonem” Tymańskim, Piotrem Wojtasikiem[1], Jackiem Kochanem (Monorain, 2001 r.), Bartłomiejem i Maciejem Olesiami (Gray Days, 2001 r.), a także z muzykami zagranicznymi, m.in. z Joeyem Calderazzo, Tedem Cursonem, Larsem Danielssonem, Bobbym McFerrinem, Archie Scheppem, Edem Schullerem, Garym Thomasem[1].

Występował w najlepszych polskich klubach jazzowych i niemal w całej Europie, m.in. w Anglii, Austrii, Belgii, Bułgarii, Czechach, Danii, Niemczech, Rosji, Rumunii, Szwajcarii, Szwecji, we Włoszech i na Węgrzech, a także w Izraelu, Maroku i Stanach Zjednoczonych. Od kilku lat jest blisko związany z Krakowem. Jego muzykę charakteryzuje ciepłe brzmienie, niezwykła wyobraźnia i żywiołowość. Improwizacje mają ogromny ładunek emocjonalny i duchowy. Łączą instrumentalną wirtuozerię, precyzję i intelektualne wyrafinowanie z głęboką uczuciowością.[2].

Był wielokrotnie nagradzany za indywidualne dokonania muzyczne. Laureat:

– wyróżnienia przez magazyn „Jazz Forum” tytułem „Nowa Nadzieja Polskiego Jazzu” w 1997 r.,

– otrzymał nominację do nagrody „Fryderyka” w kategorii „Najlepszy Artysta Jazzowy” w 1997 i 1998 r.,

– zdobył nagrodę Związku Muzyków Polskich „Melomani” jako „Artysta Roku” w 1999 r.,

– został wyróżniony przez „Gazetę Wyborczą” tytułem „jednego z pięciu najbardziej wpływowych muzyków jazzowych w Polsce na XXI wiek” w 2000 r.,

– otrzymał nagrodę „Anioł Jazzowy” Stowarzyszenia „Sztuka Teatr” ufundowaną przez Prezydenta Bielsko-Białej w 2003 r.,

– w ankiecie czytelników magazynu „Jazz Forum” zdobył tytuł „Najlepszego Saksofonisty Sopranowego” w 2003 r.

Wyróżnienia zdobywały również jego nagrania:

– płyta A Few Minutes In Space (Adam Pierończyk Trio) była nominowana do nagrody Fryderyka w kategorii „Najlepszy Album Jazzowy Roku” w 1997 r.,

– nagrana z Leszkiem Możdżerem płyta Live In Sofia (1998 r.) została wybrana przez pismo „Jazz Forum” jako „Najlepsza Płyta Roku” i była nominowana do nagrody Fryderyka w kategorii „Najlepszy Album Jazzowy”,

– płyta Digivooco (Adam Pierończyk Digivooco) została wybrana przez „Jazz Forum” jako „Najlepsza Płyta Roku” w 2001 r[2].

Bibliografia

1. 

Wolański, Ryszard.

2. 

Rabiański, Radosław.

3. 

http://www.adampieronczyk.com/.
Oficjalna strona internetowa Adama Pierończyka [odczyt: 24.03.2010].