Popławski, Janusz

Zgłoszenie do artykułu: Popławski, Janusz

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Popławski, Janusz

Data urodzenia:

20 października 1938

Miejsce urodzenia:

Dolina

Data śmierci:

27 grudnia 2004

Miejsce śmierci:

Gdynia

Informacje

Gitarzysta, kompozytor i aranżer, także publicysta, pedagog i wydawca. Na gitarze uczył się grać w szkolnej orkiestrze przy Liceum Ogólnokształcącym w Nowej Soli. Uczył się też gry na kontrabasie w Średniej Szkole Muzycznej w Szczecinie. Absolwent Studium Nauczycielskiego w Gorzowie Wielkopolskim.

W 1956 r. został gitarzystą zespołu Błękitne Gwiazdy. W 1962 r. przeniósł się do Trójmiasta. Grał na gitarze w big-bandzie Jana Tomaszewskiego, z którym wystąpił na Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Jazzowej „Jazz Jamboree” w 1962 r. w Warszawie. Współpracował z zespołem jazzowym Jerzego Sapiejewskiego, z kabaretem „To Tu”.

W latach 1963–1976 był gitarzystą Niebiesko-Czarnych, aranżerem i kompozytorem znacznej części repertuaru tego zespołu[1]. W 1963 r. do zespołu Niebiesko-Czarni trafił jako „młody talent” Jerzy Pulcyn. Z Januszem Popławskim połączyła go pasja zawodowa, a prywatnie przyjaźń. Janusz Popławski pełnił przez wiele lat funkcję przewodnika muzycznego i promotora Jerzego Pulcyna, czuwając nad jego rozwojem oraz karierą, a także oferując w każdym czasie fachową pomoc[2].

Janusz Popławski pracował także jako popularyzator muzyki, autor programów tv ABC gitary, Fascynacje muzyczne Janusza Popławskiego i korespondencyjnego kursu nauki gry na gitarze na łamach tygodnika „Świat Młodych”. Był publicystą miesięcznika „Jazz” i „Magazynu Muzycznego”, prowadził także warsztaty gitarowe dla muzyków amatorów. Po rozwiązaniu Niebiesko-Czarnych zainteresował się syntezatorami gitarowymi, które sprowadził do Polski i stosował w nagraniach. W 1977 r. utworzył grupę Bumerang. Trzy lata później zorganizował Flash Band (Barbara Kowalska – voc., Jerzy Goleniewski – bg., Jarogniew Milewski – kbrd., Kazimierz Poć – dr., Janusz Popławski – g.), z którym występował w wielu krajach Europy a także w ośrodkach polonijnych USA.

Jest bohaterem hasła w telewizyjnej wersji „Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej” (odcinek 90 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). Od 1991 r. prowadził wydawnictwo Professional Music Press, specjalizujące się w nowocześnie wydawanych podręcznikach muzycznych (m.in. Chwyty gitarowe, Szkoła na bas, Przeboje gitarowe, Heavy Metal, z kasetą audio i wideo). Wydawał także ilustrowane magazyny muzyczne „Gazeta Muzyczna”, „Gitara i Bas” i „Świat Gitary”. Jest kompozytorem piosenek dla N-C i jego solistów oraz Bumerangu, songów rock-opery Naga (libretto Grzegorz Walczak), utworów instrumentalnych, m.in. Spacer z gwiazdami, Taka była moja dziewczyna, Radar, Licznik Geigera; autorem podręczników: Studium gitary basowej, wydanego w 1992 r. przez PWM, oraz Szkoły na basHeavy metal (współautor Jarosław Zabłocki), Przeboje gitarowe Chwyty gitarowe, wydanych przez Professional Music Press w latach 1993–1997. W 2005 r. ukazała się drukiem jego autobiografia Byłem Niebiesko-Czarny czyli pól wieku z gitarą (z CD Janusz Popławski: Adagio cantabile), wydana przez Professional Music Press i Wydawnictwo Bernardinum[1].

Bibliografia