Pulcyn, Jerzy

Zgłoszenie do artykułu: Pulcyn, Jerzy

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Zdjęcie z okresu szwajcarskiego.

Nazwisko:

Pulcyn, Jerzy

Pseudonim:

Winter, George

Informacje

Akordeonista, basista, klawiszowiec, znany bydgoski muzyk rozrywkowy[2], pionier muzyki rockowej w tym mieście[3]. Zadebiutował na szerszą skalę w zespole Bydgoskiej Fabryki Akordeonów – Temperamenty. Razem z Andrzejem Szeligą był filarem tej grupy, doprowadzając ją w połowie lat 60-tych do czołówki pomorskich grup rockowych[2]. W 1966 r. trafiła do finału WFMN Gdańsk-Wrzeszcz. Na listy przebojów trafił za sprawą utworu Zachód jesienny – piosenka do wiersza Leopolda Staffa z muzyką Jerzego Pulcyna.

W 1963 r. Jerzy Pulcyn trafił jako „młody talent” do zespołu Niebiesko-Czarni, gdzie udało mu się po raz kolejny raz wybić na rynku muzycznym. Poznał wtedy Janusza Popławskiego, z którym połączyła go pasja zawodowa, a prywatnie przyjaźń. Janusz Popławski pełnił przez wiele lat funkcję przewodnika muzycznego i promotora Jerzego Pulcyna, czuwając nad jego rozwojem oraz karierą, a także oferując w każdym czasie fachową pomoc.

W latach 1967–1968[3] muzyk związał się z działających przy Zakładach Radiowych „Eltra” zespołem Szkwały, tworząc zgrany duet z wokalistką Ewą Jędrzejewską[2]. Posiadał wtedy uprawnienia wydane przez Centralną Poradnię Ruchu Amatorskiego i pełnił funcję tzw. instruktora muzycznego. W 1967 r. należał również jako wokalista do grupy Stylowi Estrady Bydgoskiej. Razem z nim występowali w tej formacji: Gerard Markun – pf., Andrzej Szeliga – g., Piotr Gatkiewicz – bg., Ben Nawrocki – dr[3].

W 1968 r. wyszedł poza bydgoskie opłotki, znajdując miejsce w cieszącej się ogólnopolską renomą grupie Heliosi. Pod muzyczny kierownictwem Władysława Szałachy i we współpracy ze znanym piosenkarzem Edwardem Hulewiczem (a także Jadwigą Land) występował z Heliosami jako basista i kompozytor na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’69 i na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Rostocku. Zespół nagrywał płyty dla Pronitu, a jego liczne przeboje (m.in. Obietnice) znajdowały się na czołowych miejscach prasowych i radiowych list przebojów[2].

W 1970 r. Jerzy Pulcyn odszedł z Heliosów i dołączył do formacji Land. Następnie należał do wielu grup akompaniatorskich, które towarzyszyły polskim gwiazdom estrady np. Irenie Jarockiej. W latach 1974–1974 należał do zespołu The Rider’s, w którym wokalistką była Lena Bacciarelli – reprezentantka Polski na Sopot Festival w 1963 r. z piosenką pt. Listonosze.[3]. Jerzy Pulcyn był wtedy postrzegany nad Brdą jako ten, któremu się udało i który robi prawdziwą karierę. Sprawdziwszy się na rynku krajowym i po odbyciu z Heliosami kilka zagranicznych tras koncertowych – Jerzy Pulcyn na stałe związał się z zachodnioeuropejskim rynkiem[2]. Od 1978 r. coraz częściej przebywał poza granicami kraju. W latach 1979–1980 nagrał dwie płyty dla BBRecords CH z mieszkającym w Lichtenstein gitarzystą grupy Aphrodites Child – Rayem Orpheus’em[3].

Na początku lat 80-tych utworzył zespół George Winter Band, który jako jedyna formacja z krajów Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej posiadała glejt do występów na terenie baz USA. Jednocześnie Jerzy Pulcyn nagrywał albumy jako muzyk sesyjny w studiach w RFN oraz w Szwajcarii. Był wysoko cenionym muzykiem i wokalistą na arenie międzynarodowej – został dwukrotnie uznany przez LIVE MUSIC jako „Musician of the year”.

Obecnie gra w różnych big-bandach tanecznych i zespołach klubowych. Występuje z programem pt. For sentimental reasons[3]. Jego syn – Wojciech – kontynuuje rodzinne tradycje i jest nader cenionym w kraju kontrabasistą związanym z warszawskim środowiskiem muzycznym[2].

Bibliografia