Muzyk-pedagog, autor śpiewników, działający w Krakowie w II poł. XIX w.^[2]. Napisał m.in. Podręcznik do nauki śpiewu dla szkół (1887)^[3]. W roku 1889 objął kierownictwo nad Chórem doktora Jordana (obecnie Chór „Hasło”). Z poświęceniem prawdziwego idealisty, wpajał w uczących się zamiłowanie do śpiewu. Ziarna tej nauki rzucane do serc młodzieży, trafiły na podatną glebę, a owoc tego posiewu objawił się w niespodziewanych wynikach. Zespół rozwijał się pomyślnie i był jednym z najliczniejszych chórów w Krakowie pod względem ilościowym, jakościowo zaś odpowiadającym w zupełności warunkom kulturalno-muzycznym. Skąpa polska literatura chóralna w ówczesnym czasie zmusiła dyrygenta chóru do komponowania i opracowywania dzieł dla chóru.

W dzisiejszej bibliotece jest kilkadziesiąt pozycji świeckich i religijnych Józefa Sierosławskiego, które przed ponad wiekiem śpiewał chór. Utwory jego o charakterze świeckim są pełne czaru, prostoty i sielankowości, zaś w utworach patriotycznych przebija ogromna miłość Ojczyzny i tęsknota do Jej wolności. Pieśni religijne tego kompozytora znane są po dziś dzień całemu społeczeństwu polskiemu, z których kilkanaście znajduje się w śpiewnikach szkolnych i kościelnych. Szereg mszy i kantat okolicznościowych jakie napisał, a do dziś dnia niewydanych drukiem, są w posiadaniu Chóru „Hasło” jako manuskrypty^[4].