Stokłosa, Janusz

Zgłoszenie do artykułu: Stokłosa, Janusz

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Stokłosa, Janusz

Data urodzenia:

15 maja 1954

Miejsce urodzenia:

Rabka

Informacje

Pianista, kompozytor i aranżer. Ukończył Podstawową Szkołę Muzyczna w Nowym Targu w klasie fortepianu i Średnia Szkołę Muzyczną w klasie oboju. Absolwent Katedry Teorii i Historii Muzyki Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W czasie studiów związał się z krakowskim Teatrem Stu, w którym prowadził zespół muzyczny do 1980 r. Uczestniczył w festiwalach teatralnych w kraju i za granicą, m.in. we Francji, Wenezueli, Meksyku i we Włoszech. W nim także zadebiutował w 1976 r. jako kompozytor muzyki do spektaklu Pacjenci (reż. Krzysztof Jasiński). W 1979 r. uczestniczył jako kompozytor w przygotowaniu spektaklu De Blijde Intrede van Christus in Brussel z okazji 1000-lecia Brukseli. Był kierownikiem muzycznym Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (w latach 1980–1981), teatru „Ateneum” w Warszawie (w latach 1984–1990) i Studio Buffo (od 1992 r.). Od 1984 r. współpracuje z wieloma scenami teatralnymi w kraju i za granicą. Brał udział w przygotowaniu spektakli poświęconych twórczości Jacquesa Brela, Włodzimierza Wysockiego i Mariana Hemara oraz widowisk i programów estradowych, m.in. Ordonka, Ćwiczenia musicalowe, Do grającej szafy grosik wrzuć, cz. 1 i 2, Tyle miłości, Presley. Z własnym zespołem towarzyszył na estradzie i w nagraniach m.in. Wojciechowi MłynarskiemuMichałowi Bajorowi oraz solistom Teatru Buffo.

Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” odcinek 143 (reż. Ryszard Wolański).

Jest kompozytorem:

– musicalu Metro (libretto AgataMaryna Miklaszewskie, reż. Janusz Józefowicz), wystawionego w kraju ponad 1200 razy, w Minskoff Theatre w Nowym Jorku w 1992 r. oraz w Moskwie w 1998 r. (o historii musicalu opowiada książka Marcina Kydryńskiego Metro na Broadwayu), Piotruś Pan (libretto Jeremi Przybora na podstawie prozy Jamesa Matthew Barriego) i Romeo i Julia;

– muzyki do ponad pięćdziesięciu spektakli teatralnych, m.in. takich jak: Mistrz i Małgorzata, Proces, Wesele (reż. Romana Próchnicka), Osmendeusze, Kabaret Kici Koci (reż. Tadeusz Słobodzianek), Dziady, Płatonow, Tytus Andronikus (reż. Maciej Prus), Mały Bies, Oni, Psie serce, Upiory, Wujaszek Wania (reż. Rudolf Zioło), Lekcja polskiego, Panna Julia (reż. Andrzej Wajda), Sklepy cynamonowe, Koniec przytułku (reż. Andrzej Woron), Król Edyp, Zmierzch (reż. Jacek Pazdro), Sześć postaci w poszukiwaniu autora, Mieszkanko Zojki (reż. Paweł Dangel);

– muzyki filmowej;

– piosenek.

Od 1992 r. prowadzi firmę Wydawnictwa Muzyczne i Nutowe Stokłosa Editions[1].

Bibliografia