Bajor, Michał

Zgłoszenie do artykułu: Bajor, Michał

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Bajor, Michał

Data urodzenia:

13 czerwca 1957

Miejsce urodzenia:

Głuchołazy

Informacje

Aktor teatralny i filmowy, piosenkarz. Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. W dzieciństwie uczył się gry na fortepianie i tańca. Zadebiutował w wieku 13 lat w eliminacjach do Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki Opole ’70. W 1973 r. zdobył IV nagrodę i nagrodę dziennikarzy na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze. W tym samym roku jako szesnastolatek wziął udział, poza konkursem, w Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’73.

W latach 1973–1975 koncertował i nagrywał z orkiestrami Stefana Rachonia Henryka Debicha. W 1979 r. rozpoczął pracę w warszawskim Teatrze Ateneum. Na Przegląd Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu w 1985 r. otrzymał nagrodę TVP. W 1986 r. wystąpił na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie z własnym recitalem. Dziennikarze uznali go za najlepszego wykonawcę festiwalu i uhonorowali swoją nagrodą. Na International Music Festival Sopot ’93 Programu 2 TVP przyznał mu nagrodę specjalną za 20 lat pracy artystycznej.

Recitale z piosenkami w języku polskim i angielskim (Bajor w Buffo, Uczucia, Twarze w lustrach, Michał Bajor w Łańcucie, Kocham jutro, 30 na 30, Za kulisami) prezentował w kraju i za granicą, m.in. w NRD, RFN, Austrii, Francji, ZSRR, Holandii i Hiszpanii oraz w ośrodkach polonijnych USA i Kanady.

Wystąpił m.in. w musicalu Evita (reż. Marcel Kochańczyk) w Teatrze Rozrywki w Chorzowie. Śpiewał w spektaklach muzycznych poświęconych piosenkom Mariana Hemara, Jacquesa Brela, songom Kurta WeillaBertolda Brechta. Zagrał ponad 70 ról w telewizji, teatrze i filmie. Jest laureatem

– wyróżnienia na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku w 1981 r. za rolę filmie W biały dzień,

– Złotego Jantaru na Koszalińskich Spotkaniach Filmowych w 1982 r. za rolę w filmie Limuzyna Daimler-Benz,

– Nagrody Artystycznej Młodych im. S. Wyspiańskiego w 1987 r.

– oraz Nagrody Artystycznej Polskiej Estrady Prometeusz ’98.

Jego karierze poświęcone są programy TV: Godzina z Michałem Bajorem (reż. Nina Terentiew), Benefis Michała Bajora (reż. Krzysztof Jasiński) i hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 209 w reż. Ryszarda Wolańskiego). W 2003 r. obchodził jubileusz 30-lecia pracy artystycznej, który świętował podczas Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Uhonorowany został tam „Karolinką”, specjalną nagrodą prezydenta miasta. W tym samym roku ukazała się książka Patryka Grząbki pt. Moje piosenki – Michał Bajor, wydana przez Agencję Artystyczną MTJ, zawierająca m.in. wywiad-rzekę z artystą, wykaz ważniejszych ról teatralnych i filmowych, nuty, teksty najpopularniejszych piosenek oraz ich nagrania na CD pt. Moje piosenki, vol. 1–2[1].

Bibliografia