Zembaty, Maciej

Zgłoszenie do artykułu: Zembaty, Maciej

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Zembaty, Maciej

Właściwie:

Zembaty, Jan Maciej

Data urodzenia:

16 maja 1944

Miejsce urodzenia:

Tarnów

Data śmierci:

2011

Informacje

Aktor i piosenkarz kabaretowy, autor tekstów piosenek, scenarzysta i literat, także tłumacz i reżyser radiowy. Absolwent Wydziału Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Debiutował jako piosenkarz i autor na Festiwalu Piosenki i Piosenkarzy Studenckich w Krakowie w 1965 r., gdzie zdobył IV nagrodę. W tym samym roku został laureatem wyróżnienia w kategorii nowe głosy i nagrody za debiut autorski na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Utworzył także przy współpracy autorskiej Wojciecha Młynarskiego i reżyserskiej Mariana Jonkajtysa kabaret czarnego humoru Dreszczowiec. Nawiązał również współpracę z Programem III Polskiego Radia, gdzie redagował własną audycję Polszczyzna dla wszystkich, a w latach 1976–1981 i 1984–1999 prowadził autorski program satyryczny Zgryz. Dla komercyjnych stacji telewizyjnych realizował program pt. Czyste szaleństwo. W stanie wojennym przygotował dla Radia Wolna Europa cykl programów Na tyłach wrony.

Jest autorem:

– tekstów piosenek własnego repertuaru oraz m.in. dla Elżbiety Jodłowskiej, Barbary Krafftówny, zespołu Polanie;

– autorem adaptacji radiowej i reżyserem powieści Jamesa Jonesa Stąd do wieczności;

– słuchowisk radiowych Pamelo żegnaj, Smakosz;

– monodramu Janis (o Janis Joplin);

– scenariuszy filmowych, m.in. Sam na sam (współaut. i reż. Andrzej Kostenko), Około północy (reż. Hanka Włodarczyk), serialu telewizyjnego Siedem życzeń (współaut. Andrzej Kotkowski, reż. Janusz Dymek).

W latach 1971–1996 z Jackiem Janczarskim tworzył wieloodcinkową powieść radiową Rodzina Poszepszyńskich. Był pomysłodawcą i dyrektorem artystycznym Przeglądu Piosenki Prawdziwej Zakazane piosenki. Pierwszy odbył się w 1981 r. w Sopocie (zamiast Międzynarodowego Festiwalu Piosenki), drugi w 2001 r. Jest autorem przekładów wierszy i piosenek Leonarda Cohena, Bułata Okudżawy, Włodzimierza Wysockiego i Aleksandra Galicza. Drukował je w tygodnikach „Szpilki” i „Radar”.

W dorobku literackim ma również pozycje książkowe: Mój Cohen (monografia), Makabra i współczucie (autobiografia i piosenki własne), Rodzina Poszepszyńskich Story (współaut. Jacek Janczarski), Dwie strony granicy. Pakistan – Afganistan 2001 (reportaż wojenny ze zdjęciami M. Śledziewskiego), zbiorek wierszy i tekstów piosenek w serii Biblioteka bardów pt. Piosenki z trumienki oraz tłumaczenia: Słynny niebieski prochowiec – ballady i wiersze Leonarda CohenaMuzyka nieznajomego (współaut. Maciej Karpiński).

Jest laureatem:

– I nagrody w konkursie na słuchowisko radiowe (Pamelo żegnaj) w 1977 r.,

– wyróżnienia w konkursie Prix Italia (Włochy) w 1978 r. (za słuchowisko Smakosz),

– Złotego Knebla na Przeglądzie Piosenki Prawdziwej w Gdańsku w 1981 r.,

– nagrody za scenariusz filmu dziecięco-młodzieżowego Siedem życzeń w San Sebastian (Hiszpania) w 1998 r.

Od jesieni 2007 r. realizuje cykl słuchowisk radiowych Przygody wuja Alberta dla rozgłośni TokFM[1].

Bibliografia