Kąpała się Kasia w morzu,

Pasła koniki we zbożu,

Pan starosta jechał z pola,

Zajął koniki do dwora.

Kasinka się dowiedziała,

Dróżeczkę mu zabiegała.

Dawała mu dwa talary,

Jeden nowy, drugi stary.

Moja Kasiu, schowaj sobie,

Przyjdę ja w nockę do ciebie.

Pomaluśku z lekka stąpaj,

Podkóweczkami nie brząkaj,

Bo ta stary leży w ciszy,

Jak kto idzie, to on słyszy.

Przodziej stara usłyszała,

Na starego zawołała:

Wstańże stary, wstań niebożę,

U Kasinki ktoś w komorze.

Nim się stary z łóżka stoczył,

Jaś od Kasie już wyskoczył,

I wyskoczył i wygwizdnął,

Jeno Kasi rączkę ścisnął:

Bywaj Kasiu, bywaj zdrowa,

Ja kawaler a tyś wdowa.

Prędko bym to owdowiała?

Inom nockę z tobą spała.^{[1], [2]}

Kąpała się Kasia w morzu, – tu kępa, kierz(1)

Pasła koniki we zbożu, – tu kępa wedle kępy,

a pod kępą kierz.

Szedł se Jasieńko z kościoła, – tu kępa, kierz,

Zajął koniki do dwora, – tu kępa wedle kępy,

a pod kępą kierz.

Jak się Kasia wykąpiła, – tu kępa, kierz,

Po koniki poleciała, tu kępa wedle kępy,

a pod kępą kierz.

Poszła Kasia na jagody, – tu kępa, kierz,

Chodzi sobie bez przeszkody, – tu kępa wedle kępy,

a pod kępą kierz.

Wprawdzie matka coś mówiła, – tu kępa, kierz,

Żeby sama nie chodziła, – tu kępa wedle kępy,

a pod kępą kierz.

Wtem z pod krzaka coś wyskoczy, – tu kępa, kierz,

Przebóg! Strach ma wielkie oczy, – tu kępa wedle kępy.

a pod kępą kierz.^[3]