Kochajmy się, bracia mili!

Zgoda, jedność od tej chwili.

/Od pałaców do chat kmieci

Kochajmy się, polskie dzieci./bis

Któż to może nam przeszkodzić

Z bratem swoim się pogodzić:

/Z nim się cieszyć i weselić,

Z nim los, mienie, życie dzielić?/bis

Kochajmy się tylko wzajem,

Każde miejsce będzie rajem;

/Bo gdzie wejdzie miłość, zgoda,

Tam wnet wchodzi i swoboda./bis

Gdy nas ujrzy Bóg złączonych,

Wiarą, miłością spojonych;

/Ufajmy śmiało w tej porze,

Że i On nam dopomoże./bis^[1]

Kochajmy się, bracia mili,

Zgoda, jedność od tej chwili,

Od pałaców w chatki kmieci:

Kochajmy się! Niech głos leci.

Któż to może nam przeszkodzić

Z bratem swoim się pogodzić;

Z nim się cieszyć i weselić,

Z nim los, mienie, życie dzielić?

Kochajmy się tylko wzajem,

Każde miejsce będzie rajem;

Bo gdzie wejdzie miłość, zgoda,

Tam wnet wchodzi i swoboda.

Gdy nas ujrzy Bóg złączonych,

Wiarą, miłością spojonych;

Ufajmy śmiało w tej porze,

Że i on nam dopomoże.^{[2], [4]}