Zgłoszenie do artykułu: Kołysanka

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Tytuł:

Kołysanka

W małej chatce

Śpij syneczku

W suterynie

W suterenie daleko za miastem

Autor słów:

nieznany[1]

Melodia:

utworu Aj, lu, lu, lu, lu[1]

Informacje

Bezimienna piosenka nawiązująca bezpośrednio do wybuchu wojny i do kampanii wrześniowej. Lecz mimo że pojawiła się na ulicach okupowanej Warszawy mniej więcej w listopadzie 1939 r., jej rodowód jest znacznie starszy. Jak podaje Bronisław Wieczorkiewicz w książce pt. Warszawskie ballady podwórzowe, kołysanka ta pt. Aj, lu, lu, lu, lu znana już była bezpośrednio po zakończeniu pierwszej wojny światowej. Po upływie bez mała dwudziestu lat przypomniano ją sobie podczas okupacji hitlerowskiej, minimalnie zaktualizowano tekst i błyskawicznie rozpowszechniono. O jej dosyć znacznej popularności w latach 1939–1945 świadczy fakt, że natrafiamy na nią w wielu miejscowościach tzw. Generalnej Guberni oraz na obszarach włączonych przez hitlerowców do Warthegau i Rzeszy. Pieśń ukazała się m. in. w antologii Grzegorza Załęskiego pt. Satyra w konspiracji[1].

Wariant drugi utworu został nadesłany przez Teresę Siedlicką w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”. Uczestniczka usłyszała pieśń po raz pierwszy w 1944 r. i napisała, iż pochodzi ona z województwa lubelskiego. Niestety, brak jej zapisu nutowego. Podobne teksty zostały przekazane przez Stefanię Balawender oraz Michalinę Czwalik. Trzecia wersja słów ukazała się w śpiewniku dzięki Kazimierze Błaszczak, Teresie Bekus, Annie Strzelczyk, Janinie Szymańskiej i Kazimierzowi Walentek[2].

Bibliografia

1. 

Niech wiatr ją poniesie: antologia pieśni z lat 1939–1945, s. 184–186, 254.

2. 

Z pieśnią i karabinem: pieśni partyzanckie i okupacyjne z lat 1939-1945: wybór materiałów z konkursu ZMW i „Nowej Wsi”, s. 100–104.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.

3. 

Opłotny, Piotr.

4. 

Złota księga pieśni polskich: pieśni, gawędy, opowieści, s. 269, 270.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu.