Pierwsza wersja piosenki została napisana specjalnie do programu Trąbka dla gubernatora. Pierwotnie śpiewana była szybko, jednak podczas którejś z prób, aby poćwiczyć śpiewanie, zespół wykonał ją bardzo wolno. I okazało się, że tego właśnie utworowi brakowało. Od tej pory piosenkę śpiewa się bardzo wolno, przeciągając wyrazy. Do tego doszły inne elementy, miedzy innymi łamanie krzesła. Adam Pernal – pianista – tak kręcił się podczas któregoś z wykonań, że złamał krzesło, na którym siedział. Zadowolony z efektu, od tej pory zawsze podczas tej piosenki łamał krzesło – uprzednio je oczywiście przygotowując (łamał je i składał od nowa). Piosenkę włączono do spektaklu 15 sztuk^[2].