„Szynel Gogola to jedno z najpiękniejszych opowiadań, na jakie udało mi się natrafić. Myślę, że czytając je – w tym pochyleniu się nad człowieczą bezradnością, nad krzywdą i biedą – dowiadujemy się również czegoś o sobie. Ile mianowicie w nas wrażliwości, ile gotowości do wzruszeń, ile łez. Ufam, że – mimo wszystko – ciągle jest wielu takich, którzy są bardziej z Szynela niż z McDonaldsa. Właśnie dla nich zrobiliśmy ten spektakl” – mówi Rafał Kmita (tekst pochodzi z okładki płyty Pieśni z szynela)^[2].