Co tam marzyć o kochaniu,

O bogdance, o róż rwaniu –

Dla nas nie ma róż,

My – jak ptacy na wędrówce –

Dziś tu – jutro na placówce

Może staniem już.

Co śni serce, niech raz prześni,

W twarde życie, twarde pieśni

Niech wiodą jak w tan.

A miast ręce – rękojeści

Szczery uścisk, gdy obwieści

Z niebios chwilę Pan.

Szczęście, dola później może, –

Ach! Lecz tylko Ty wiesz Boże,

Co tam zdybie nas.

Ty wiesz komu uśmiech miły,

Komu kwiatek na mogiły

Niesie przyszły czas.

Co śni serce...^{[1], [2], [3], [4]}

Co tam marzyć o kochaniu,

O bogdance i róż rwaniu,

Dla nas nie ma róż!

My, jak ptacy na wędrówce,

Dziś tu, jutro na placówce

Może staniem już!

Co śni serce, niech raz prześni,

Twarde życie, twarde pieśni

Niech wiodą jak w tan!

A miast ręce rękojeści

Szczery uścisk, gdy obwieści

Z niebios chwilę Pan!

Szczęście, dola, później może,

Ach, lecz tylko Ty wiesz, Boże,

Co tam spotka nas.

Ty wiesz, komu uśmiech miły,

Komu kwiatek na mogiły

Niesie przyszły czas.^{[5], [7]}