Tekst utworu pochodzi z Gniezna. Jest to tzw. pieśń rosnąca, powstająca wskutek naliczania coraz to nowych przedmiotów, przy czym w każdej kolejnej zwrotce powtarza się także poprzednio wyszczególnione wiersze. Źródła tych utworów należy szukać w żydowskiej Hagadzie, czyli pieśni o charakterze dydaktyczno-religijnym, polegającej na podobnym wyliczaniu rzeczy czy też czynności. Forma ta przeszła następnie do szkół, jako dogodna mnemotechnicznie dla celów dydaktycznych, a stamtąd zaś do pieśni ludowej wykonywanej w trakcie zabaw. Utwór spotykany na Rusi Białej oraz Węgierskiej^[1].

Humorystyczna ta piosenka, zbudowana na zasadzie tak zwanej „wyliczanki” paradoksalnych sytuacji lub pomysłów, odnotowana jest przez Oskara Kolberga w wielu regionach kraju. W folklorze polskim spotykamy wiele pieśni, tekstów i bajek ludowych tego typu. Na przykład Ja mały żaczek, Powiedziałbym wam kazanie, ale pies mi zjadł śniadanie^[4].