Żadna siła z ziemi nas nie zetrze!

Od norweskich fiordów aż do Chin.

Oceany, lądy i powietrze,

Muszą poznać bohaterski czyn.

Z pogardą odrzucim, wśród burzy i trwóg,

Nikczemne sygnały rozpaczy,

Bo honor ludzkości powierzył nam Bóg,

Polacy – Polacy – Polacy!

Bo honor ludzkości powierzył nam Bóg,

Polacy – Polacy – Polacy!

Twardą dłonią los nam wykuł dzieje,

Iść przez boje uczył nas i głód.

Jak wspaniały sztandar więc – nadzieję

W ogniu niesie nasz rycerski lud.

Choć bomby nas rażą i czołgi nas prą,

My wszędzie stoimy jednacy;

Czy forty Oksywia, czy wzgórza Chaumont,

Polacy – Polacy – Polacy!

Czy forty Oksywia, czy wzgórza Chaumont,

Polacy – Polacy – Polacy!

Gdy o piersi nasze się rozbije

Łapczywego wroga szał i moc,

Ludzkość jak zielony las ożyje

I szatańska z ziemi zejdzie noc.

Od morza do morza, od stepów do gór,

Najpierwsi wolności śpiewacy,

Wśród bratnich narodów staniemy jak mur,

Polacy – Polacy – Polacy!

Wśród bratnich narodów staniemy jak mur,

Polacy – Polacy – Polacy!^{[1], [2], [3]}