Ficowski, Jerzy

Zgłoszenie do artykułu: Ficowski, Jerzy

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Nazwisko:

Ficowski, Jerzy

Nazwisko lub nazwa:

Sownakuno

Data urodzenia:

4 września 1924

Miejsce urodzenia:

Warszawa

Data śmierci:

9 maja 2006

Miejsce śmierci:

Warszawa

Informacje

Poeta, eseista, prozaik, tłumacz, autor tekstów piosenek. Absolwent Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Warszawskiego. W czasie okupacji uczestniczył w powstaniu warszawskim jako żołnierz Armii Krajowej. Był więźniem Pawiaka, obozów koncentracyjnych. Zadebiutował w 1948 r. zbiorem wierszy pt. Ołowiani żołnierze.

Jest autorem:

– tomików poetyckich: Zwierzenia, Po polsku, Moje strony świata, Makowskie bajki, Amulety i definicje, Pismo obrazkowe, Ptak poza ptakiem, Wiersze wybrane, Wiersze niektóre, Wszystko to, czego nie wiem;

– zbioru drobnych utworów prozą poetycką Czekanie na sen psa;

– cyklu sylwetek nestorów ginących zawodów Wspominki starowarszawskie;

– szkiców literacko-obyczajowych Cyganie polscyCyganie na polskich drogach;

– antologii baśni cygańskich Gałązka z drzewa słońca;

– antologii poezji ludowej Żydów polskich Rodzynki z migdałami;

– studium-eseju o Bruno Schulzu Regiony wielkiej herezji.

W latach 1976–1980 jego twórczość była objęta całkowitym zakazem druku w kraju. W tzw. „drugim obiegu” ukazały się wówczas tomiki poetyckie Śmierć jednorożca, Odczytanie popiołów, Gryps, Errata. Jest tłumaczem wierszy cygańskiej poetki Papuszy i Federico G. Lorki, a także autorem przekładów utworów polskich na język angielski, niemiecki, włoski, francuski, węgierski i hebrajski.

W połowie lat 50-tych debiutował jako autor tekstów piosenek dla Państwowego Zespołu Pieśni i Tańca Mazowsze, którego był kierownikiem literackim. Od 1960 r. pisał także dla Michaja Burano, Dżambli, Anny German, Jolanty Kubickiej, Sylwestra „Masia” Kwieka, Jerzego Połomskiego, Sławy Przybylskiej, Randii, Maryli Rodowicz, Reny Rolskiej, Ireny SantorJaremy Stępowskiego. Jest bohaterem hasła w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 15 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego).

Otrzymał:

– II nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’61 za Woziwodę,

– wyróżnienie na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’63 za Balladę cygańską,

– nagrodę TVP na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’70,

– III nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’70,

– nagrodę czytelników „Głosu Wybrzeża” za Jadą wozy kolorowe,

– oraz wiele nagród literackich m.in., im. Tadeusza Sułkowskiego (Londyn, 1981 r.), im. Alfreda Jurzykowskiego (Nowy Jork, 1983 r.), Izraela (Jerozolima, 1986 r.)[1].

Bibliografia