Pierwotnie był to wiersz O żołnierzu wielkim panu pióra Kornela Makuszyńskiego. Do wspomnianego wiersza nieznany dotąd kompozytor z Warszawy napisał w 1942 roku muzykę. Piosenka z miejsca zdobyła sobie prawo obywatelstwa nie tylko w stolicy, lecz także w różnych zakątkach okupowanego kraju. Doczekała się także kilku publikacji. Wydrukowano ją w 1943 roku w zbiorku Pieśni zbrojne, a następnie w Śpiewniku domowym, w 1944 roku trafiła do zbiorku Pieśni oddziałów partyzanckich Zamojszczyzny, we fragmentach zaś zamieszczono ją w Śpiewniku żołnierza polskiego, który wydano na początku 1944 roku w Moskwie^[1].