Piosenkarz, gitarzysta, kompozytor i aranżer. Brat Jerzego Rybińskiego. Ukończył Średniej Szkole Muzycznej w Łodzi w klasie fortepianu. Debiutował w amatorskich zespołach Piotrusie i Komety. W latach 1967–1969 grał i śpiewał w prowadzonym przez Janusza Sławińskiego big-bandzie Kanon Rytm Średniej Szkoły Muzycznej w Łodzi.

Rok później z własną grupą Bumerang uczestniczył w nagraniach radiowych śpiewogry Na szkle malowane (muz. Katarzyna Gaertner, libretto Ernest Bryll). W tym samym roku został członkiem zespołu Dwa Plus Jeden.

W latach 1971–1981 prowadził zespół Andrzej i Eliza. Od 1983 r. występuje solo.

Koncertował w kraju i za granicą, m.in. w Czechosłowacji, ZSRR, NRD, Szwecji, Danii, Holandii i RFN oraz w ośrodkach polonijnych USA. Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” odcinek 95 (reż. Ryszard Wolański). Jest kompozytorem własnego repertuaru oraz piosenek m.in. dla Alicji Majewskiej i Zdzisławy Sośnickiej. Jest laureatem nagród i wyróżnień zdobytych z zespołem Andrzej i Eliza oraz II nagrody na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’83 za Nie liczę godzin i lat^[1].