Popularną w Legionach piosenkę napisał Bolesław Długoszewski „Wieniawa” do francuskiej melodii: Au pres de ma blonde il fait beaux... w dniach 6–12 sierpnia 1914 r. W artykule Moje Piosenki autor wspomniał: „Następną (piosenkę) pisałem już w marszu na Kielce, jako szeregowiec 4 plutonu pierwszej kadrowej kompanii...” („Muzyka”, 1935, nr 5–7, s. 39)^[1]. W szeregach pierwszej kadrowej maszerowali sami inteligenci, przeważcie studenci uniwersytetów zagranicznych, którzy zjechawszy do kraju na wakacje, poszli na wojnę; stąd też pierwszą kadrową zwano żartobliwie „legią cudzoziemską”. Zwrotki: 4, 5, 6 i 7 powstały nieco później^[6]. Piosenka, znana powszechnie, doczekała się wersji peowiackiej (Alicja Bełcikowska, Polska Organizacja Wojskowa w pieśni i poezji, Warszawa 1939, s. 53):

Wstąp, bracie do POW,

Gdy chcesz się sławą kryć,

Tu chłopcy są morowe,

Umierać tu i żyć!

W peowiackim gronie

Służba to nie żart,

W peowiackim gronie

Służba to nie żart, o nie...

Por.: Jeziorski Władysław, Nowy śpiewnik polski 1914–1917. Kraków 1917, s. 117–118 (pt. W strzeleckim gronie)^[1].