Alber, Henryk

Zgłoszenie do artykułu: Alber, Henryk

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Alber, Henryk

Właściwie:

Serafinowicz, Henryk

Data urodzenia:

3 czerwca 1948

Miejsce urodzenia:

Otwock

Data śmierci:

11 stycznia 2008

Miejsce śmierci:

Warszawa

Informacje

Gitarzysta i kompozytor. Uczył się gry na puzonie oraz gitarze klasycznej w Średniej Szkole Muzycznej w Warszawie. W 1969 r. zdobył I nagrodę na I Ogólnopolskim Konkursie Gry na Gitarze Klasycznej w Łodzi. Rok później został członkiem Stowarzyszenia Światowej Młodzieży Muzycznej. W 1971 r. z Januszem Stroblem stworzył Duet Gitar Klasycznych Alber-Strobel, w którym grał do 1984 r. Równocześnie zajmował się komponowaniem utworów instrumentalnych i piosenek. W 1974 r. na Festiwalu Piosenki i Piosenkarzy Studenckich w Krakowie i na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu otrzymał główne nagrody za Zaproście mnie do stołu w wykonaniu Elżbiety Wojnowskiej. Współpracował z kabaretem i teatrem klubu studenckiego „Stodoła” w Warszawie.

Jest autorem ilustracji muzycznych m.in. do Niebieskiej komediiKwiatów polskich, za które w 1974 r. otrzymał I nagrodę na Festiwalu Teatrów Akademickich. W 1975 r. na Ogólnopolskich Spotkaniach Zamkowych „Śpiewajmy Poezję” zdobył I nagrodę za muzykę do wiersza Juliana Tuwima Rzuciłabym to wszystko. Od połowy lat 70-tych koncertował i nagrywał z Grażyną Orszt. Współtworzył z nią spektakle muzyczne w Teatrze Stara Prochownia w Warszawie. W latach 1983–2007 kontynuował także grę w Duecie Gitar Klasycznych z Andrzejem Wyrzykowskim i z synem Bartoszem Serafinowiczem. W 1988 r. nagrał autorski LP Alber. Współpracował też z Edytą Geppert, dla której przygotował muzykę do LP Historie prawdziwe. Koncertował w wielu krajach Europy, w Tajlandii, ośrodkach polonijnych Australii, Kanady i USA[1].

Bibliografia