Klejne, Henryk

Zgłoszenie do artykułu: Klejne, Henryk

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Klejne, Henryk

Data urodzenia:

12 sierpnia 1919

Miejsce urodzenia:

Berlin

Data śmierci:

16 stycznia 1976

Miejsce śmierci:

Warszawa

Informacje

Kompozytor i pianista. Do 1939 r. uczył się gry na fortepianie w poznańskim Konserwatorium. Lata II wojny światowej spędził w Wilnie jako korepetytor teatralny i w Częstochowie, gdzie pracował jako pianista w kawiarni aktorów. W latach 1950–1955 studiował dyrygenturę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu i kompozycję u Tadeusza Szeligowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Był korepetytorem w Operetce Warszawskiej i dyrygentem w Operetce Poznańskiej. Jest kompozytorem muzyki symfonicznej (Rapsodia na orkiestrę, Humoreska, Senna kotlina, Galeria starych obrazów, Fantazja na trąbkę i orkiestrę, Ballada na fortepian i orkiestrę) baletów (Noce Świętojańskie, Karnawał nad Wisłą), utworów fortepianowych, filmowych i teatralnych ilustracji muzycznych.

Jako kompozytor piosenek zadebiutował w 1959 r. Skomponował ich ponad sto pięćdziesiąt, m.in. dla Haliny Frąckowiak, Anny German, Marty Mirskiej, Sławy Przybylskiej, Hanny Rek, Danuty Rinn, Ireny Santor, TrubadurówVioletty Villas.

Jest bohaterem hasła w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 52 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). Zdobył:

– nagrodę Polskiego Radia na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’69 za Czekam tu,

– nagrodę Przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej za Przyjedź mamo na przysięgę i nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Opola za Jest bałałajka na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’68,

– III nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’62 za piosenkę Kuglarze,

– II nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’63 za Tak mi z tym źle,

– III nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’69 za Jest bałałajka[1].

Bibliografia