Kompozytor i pianista. Do 1939 r. uczył się gry na fortepianie w poznańskim Konserwatorium. Lata II wojny światowej spędził w Wilnie jako korepetytor teatralny i w Częstochowie, gdzie pracował jako pianista w kawiarni aktorów. W latach 1950–1955 studiował dyrygenturę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu i kompozycję u Tadeusza Szeligowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Był korepetytorem w Operetce Warszawskiej i dyrygentem w Operetce Poznańskiej. Jest kompozytorem muzyki symfonicznej (Rapsodia na orkiestrę, Humoreska, Senna kotlina, Galeria starych obrazów, Fantazja na trąbkę i orkiestrę, Ballada na fortepian i orkiestrę) baletów (Noce Świętojańskie, Karnawał nad Wisłą), utworów fortepianowych, filmowych i teatralnych ilustracji muzycznych.

Jako kompozytor piosenek zadebiutował w 1959 r. Skomponował ich ponad sto pięćdziesiąt, m.in. dla Haliny Frąckowiak, Anny German, Marty Mirskiej, Sławy Przybylskiej, Hanny Rek, Danuty Rinn, Ireny Santor, Trubadurów i Violetty Villas.

Jest bohaterem hasła w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 52 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego).

Zdobył:

– nagrodę Polskiego Radia na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’69 za Czekam tu,

– nagrodę Przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej za Przyjedź mamo na przysięgę i nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Opola za Jest bałałajka na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’68,

– III nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’62 za piosenkę Kuglarze,

– II nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’63 za Tak mi z tym źle,

– III nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’69 za Jest bałałajka^[1].