Maklakiewicz, Jan

Zgłoszenie do artykułu: Maklakiewicz, Jan

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Maklakiewicz, Jan

Maklakiewicz, Jan Adam

Data urodzenia:

24 listopada 1899

Miejsce urodzenia:

Chojnata (Mazowsze)

Data śmierci:

7 lutego 1954

Miejsce śmierci:

Warszawa

Informacje

Pierwsze nauki muzyczne odbywał pod czujnym okiem ojca, który był organistą w jednej z wsi[1]. Studiował w Warszawie, m.in. u Szopski_Feliks i Romana Statkowskiego oraz w École Normale de Musique w Paryżu u Paula Dukasa, gdzie zdobywał wiedzę w zakresie kompozycji[1], [2].

W latach 1932–1939 był organistą i dyrygentem Chóru Świętokrzyskiego (w kościele św. Krzyża) w Warszawie. Dyrygował także orkiestrą w Teatrze Polskim, kierował licznymi zespołami amatorskimi, wiele lat redagował czasopismo „Chór”[2].

Wykładał w Konserwatorium w Łodzi i w Warszawie, publikował recenzje muzyczne, zakładał chóry, komponował utwory orkiestrowe i współpracował z teatrami oraz z wytwórnią filmową. Był m. in. twórcą ilustracji muzycznej do misterium ludowego Pastorałka Leona Schillera oraz oprawy muzycznej do filmu Barbara Radziwiłłówna.

W latach 1939–1945 współpracował z konspiracyjną sekcją kompozytorów kierowaną przez Bronisława Rutkowskiego. W tym czasie oprócz muzyki do piosenek żołnierskich i powstańczych pisał również kompozycje orkiestrowe. Z tego okresu znany jest jego poemat symfoniczny Grunwald[1].

Po II wojnie światowej pracował jako kierownik artystyczny Filharmonii w Krakowie (1945–1948), zaś od 1948 r. pełnił tę samą funkcję w Filharmonii Warszawskiej (Narodowej). Do śmierci był profesorem kompozycji w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Komponował koncerty wiolonczelowe, skrzypcowe, fantazje na fortepian, suity. Poza tym tańce, pieśni, balety, kolędy, oratoria, utwory symfoniczne i kantaty, muzykę do filmów i piosenki[2].

Bibliografia
Finansowanie

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013.