Kompozytor. Absolwent Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych w Łodzi. Syn skrzypka i pedagoga Grzegorza Orłowa oraz pianistki Anny Młynarskiej. Gry na fortepianie uczył się od szóstego roku życia, początkowo pod kierunkiem matki, później prywatnie i samodzielnie. W czasie powstania warszawskiego dostał się do niewoli niemieckiej. Po zakończeniu wojny trafił do II Korpusu gen. Władysława Andersa we Włoszech. Po powrocie do kraju ukończył studia plastyczne i podjął pracę w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego. Jako kompozytor zadebiutował w 1957 r. piosenką Nieprawda dla kabaretu „Wagabunda”.

We współpracy z Wojciechem Młynarskim pisał piosenki dla kabaretu klubu studenckiego „Hybrydy” w Warszawie, m.in. do programów Radosna gęba stabilizacji i Ludzie to kupią. Jest kompozytorem wystawionego w 1966 r. w Operetce Warszawskiej musicalu Tam Tam (współautor Piotr Figiel, Roman Czubaty, libretto T. Polanowski) oraz piosenek m.in. dla Hanny Banaszak, Ewy Bem, Andrzeja Dąbrowskiego, Kaliny Jędrusik, Marii Koterbskiej, Haliny Kunickiej, Jerzego Połomskiego, Ireny Santor, Jadwigi Strzeleckiej i Teresy Tutinas.

Piosenka z jego muzyką Z kim tak ci będzie źle, jak ze mną zwyciężyła w organizowanej przez Polskie Radio Giełdzie Piosenki w Warszawie w 1963 r. i na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1964 r. Na festiwalu tym uzyskał także I nagrodę w kategorii piosenki aktorsko-literackiej za Spaloną ziemię. Na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’68 Włoszka Annarita Spinaci otrzymała I nagrodę za interpretację jego piosenki Jesienny pan, a Japonka Miki Nakasone, także śpiewająca tę piosenkę, zdobyła wówczas nagrodę publiczności. Za Ptakom podobni otrzymał w 1969 r. I nagrodę w organizowanym przez Ośrodek Telewizyjny Katowice i „Panoramę Śląską” konkursie na piosenkę 25-lecia. Zdobyła ona również nagrodę specjalną na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’69. Kolorowa piosenka wykorzystana została w filmie Mocne uderzenie (reż. Jerzy Passendorfer).

W połowie lat 70. wycofał się z życia muzycznego. Za namową Andrzeja Bianusza zaczął ponownie komponować w 1988 r. Rok później w konkursie na piosenkę o Warszawie zdobył II nagrodę za Nowy Świat – Królewski trakt. Od 1990 r. prowadził firmę wydawniczą „Orloff”^[1].