Piętowski, Wojciech

Zgłoszenie do artykułu: Piętowski, Wojciech

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Piętowski, Wojciech

Pseudonim:

Ort, Adam

Data urodzenia:

9 stycznia 1930

Miejsce urodzenia:

Warszawa

Data śmierci:

5 października 2000

Miejsce śmierci:

Warszawa

Informacje

Kompozytor i pianista. Ukończył Średnią Szkołę Muzyczną w Warszawie w klasie fortepianu. Absolwent Wydziału Łączności Politechniki Warszawskiej. Naukę gry na fortepianie kontynuował po wojnie równolegle ze studiami politechnicznymi. Debiutował w 1949 r. jako pianista i akordeonista w jazzowym zespole Marabut, działającym pod patronatem Jazz Club YMCA w Warszawie. Później prowadził zespół akompaniujący solistom na estradzie oraz w nagraniach radiowych i płytowych.

W latach 1951–1979, jako technik, inżynier i reżyser dźwięku, związany był z Warszawskimi Zakładami Fonograficznymi, później Przedsiębiorstwo Państwowe „Polskie Nagrania”. Jako reżyser dźwięku uczestniczył w nagraniu ponad trzystu płyt gwiazd polskiej estrady.

Jako kompozytor debiutował w 1959 r. Napisał muzykę do ponad stu pięćdziesięciu piosenek, m.in. dla Anny German, Haliny Kunickiej, Bohdana Łazuki, Czesława Niemena, Jerzego Połomskiego, Sławy Przybylskiej, Ireny Santor, Piotra Szczepanika, Teresy Tutinas, Violetty VillasZbigniewa Wodeckiego.

Jest laureatem I nagrody na Krajowym Festiwal Piosenki Polskiej Opole ’68 za Spróbujmy jeszcze raz oraz II nagrody w konkursie Dziecko-Wojna-Pokój. W 1963 r. piosenka Dzisiaj, jutro, zawsze uznana została w plebiscycie Polskiego Radia za przebój roku i przebój 20-lecia. Wiele nagród za interpretację jego piosenek zdobyli na festiwalach w Sopocie wykonawcy zagraniczni:

– Patsy Ann Noble z Wielkiej Brytanii – IV nagrodę za Najlepszy dzień w 1965 r.,

– Jean Turner z USA – V nagrodę za Deszczem, zawieją w 1965 r.,

– zespół Scafell Pike ze Szwecji – I nagrodę za Dzisiaj, jutro, zawsze w 1974 r.,

– Corina Chiriac z Rumunii – Bursztynowego Słowika za Nigdy więcej w 1975 r.

Jego karierze poświęcone jest hasło wtelewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” (odcinek 89 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego)[1].

Bibliografia