Piosenkarz, członek Chóru Juranda. Urodzony około 1909–1911 r. w Warszawie. Jego ojcem był Feliks Piotrowski, warszawski tramwajarz, pierwszy kierownik i od 1921 r. dyrygent Chóru Męskiego Pracowników Tramwajów Miejskich w Warszawie (późniejszego chóru „Surma” prowadzonego przez Wacława Lachmana).

Zygmunt Piotrowski dysponował głosem tenorowym o lirycznym zabarwieniu, naśladował nieco styl znanego już wówczas Tino Rossi’ego; uczył się śpiewu we wspomnianych wyżej chórach i jednocześnie pracował w Tramwajach Miejskich. W latach 1930–1931 śpiewał w chórze rewelersów Zygmunta Wiehlera. W 1932 r. został członkiem Chóru Juranda i był w nim pierwszym tenorem.

Wraz z Chórem dokonywał nagrań w „Syrenie Record” i „Odeonie”. Ponadto dokonał nagrań jako solista i w duecie z Tadeuszem Faliszewskim (dla „Syreny Record”). Niewielka ilość jego nagrań na płytach „Melodia Electro” (czyli „Syreny Record”) ukazała się jako nagrania Feliksa Wielickiego (był to jego pseudonim artystyczny). Nagrywał również dla firmy „Cristal Electro” w tzw. „Duecie Corda” z Ryszardem Marrotem – Rottengruberem.

W 1936 r. opuścił Chór Juranda i przeszedł do zespołu Orlanda. Zmarł na gruźlicę w czasie okupacji hitlerowskiej w Warszawie^[1].