Zgłoszenie do artykułu: Albatros

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Tytuł:

Albatros

Pięciu chłopców z „Albatrosa”

Autor słów:

Konarski, Feliks

Autor muzyki:

Konarski, Feliks

Wykonania poza albumami:

Bielska, Regina

Informacje

Słowa i muzykę do tej piosenki napisał Feliks Konarski (znany później autor Czerwonych maków). Piosenka powstała we Lwowie dla chóru rewelersów Eugena w roku 1936. Równocześnie z oryginałem ukazał się plagiat tego utworu, popełniony przez jakiegoś aplikanta sądowego z Gródka Jagiellońskiego. Wreszcie i żeglarze wprowadzili tu swoje ulepszenia i poprawki. W rezultacie znane są dwie popularne wersje tej piosenki[2].

Bibliografia

1. 

To idzie młodość: śpiewnik jednogłosowy, s. 194–196.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.

2. 

Złota księga pieśni polskich: pieśni, gawędy, opowieści, s. 329–331.