Anioł pasterzom mówił:

Chrystus się wam narodził

w Betlejem, nie bardzo podłym mieście.

Narodził się w ubóstwie

Pan wszego stworzenia.

Chcąc się dowiedzieć tego

poselstwa wesołego,

bieżeli do Betlejem skwapliwie.

Znaleźli Dziecię w żłobie,

Maryję z Józefem.

Taki Pan chwały wielkiej,

uniżył się Wysoki,

pałacu kosztownego żadnego

nie miał zbudowanego

Pan wszego stworzenia.

O dziwne narodzenie,

nigdy nie wysłowione!

Poczęła Panna Syna w czystości,

porodziła w całości

Panieństwa swojego.

Już się ono spełniło,

co pod figurą było:

Arona różdżka ona zielona

stała się nam kwitnąca

i owoc rodząca.

Słuchajcież Boga Ojca,

jako wam Go zaleca:

Ten ci jest Syn najmilszy, jedyny,

w raju wam obiecany,

Tego wy słuchajcie.

Bogu bądź cześć i chwała,

która by nie ustała,

Jak i Ojcu, tak i Jego Synowi,

i Świętemu Duchowi,

w Trójcy jedynemu.^{[1], [3], [8]}

Anioł pasterzom mówił:

Chrystus się wam narodził;

w Betlejem, nie bardzo podłym mieście,

narodził się w ubóstwie

Pan wszego stworzenia.

Chcąc się dowiedzieć tego

poselstwa wesołego,

bieżeli do Betlejem spieszliwie,

naleźli Dziecię w chliwie,

Maryję z Józefem.

Taki Pan chwały wielkiej

uniżył się wysoki,

pałacu wysokiego żadnego

nie miał zbudowanego

Pan wszego stworzenia.^[2]

Anioł pasterzom mówił:

Chrystus się nam narodził;

w Betlejem, nie bardzo podłem mieście,

narodził się w ubóstwie

Pan wszego stworzenia.^[4]