Ciężko ranny

Zgłoszenie do artykułu: Ciężko ranny

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Wariant 1

Strzałka

Ciężko ranny w boju chwały

I zbroczony własną krwią,

W petach leży Orzeł Biały,

Jęczy nad niedolą swą.

Ciemne bory, gęsty las

Szumią powtarzając wraz.

Orle! Powstań z więzów ran!

Orle! Wzleć nad Polski łan!

Bo na polskiej ziemi zgroza,

A w jej synach zemsta wre;

Jasna wierzba, biała brzoza,

Opuściły listki swe.

I głosem grobowych dum

Powtarzają smutny szum:

Orle! Powstań z wiązów, ran,

Orle! Wzleć na Polski łan!

Polska Wisła, rzek królowa,

Broni piaski, łamie kry,

A do morza od Krakowa

Polskiej ziemi niesie łzy.

Nad wodami mglisty pas,

A wśród pasu zimny głaz.

Orle! Powstań z więzów, ran,

Orle! Wzleć na Polski łan!

A zielone w koło niwy,

Wszystkie pola, miły gaj,

Od Łomnicy aż do Dźwiny,

Głosem woła cały kraj;

A końcu z niebieskich bram,

Dniu swobody zaświeć nam!

Orle! Powstań z więzów, ran,

Orle! Wzleć na Polski łan![1]

Wariant 2

Strzałka

Ciężko ranny w boju chwały

I zbroczony własną krwią

W pętach leży Orzeł Biały,

Jęczy nad niedolą swą.

Ciemne bory, gęsty las,

Szumiąc powtarzają wraz:

Orle, powstań z więzów, ran,

Orle, wzleć nad polski łan!

Bo na polskiej ziemi zgroza

I w jej synach zemsta wre;

Złota wierzba, biała brzoza

Opuściły listki swe,

Powtarzają tęskny szum,

Szum grobowych smutnych dum:

Orle, powstań...

A pod strzechą polskiej chatki

Starcom zwisła twarda dłoń

I w żałobie nasze matki,

Troska im zorała skroń.

Przeraźliwy kajdan brzęk

Wciąż powtarza smutny jęk:

Orle, powstań...

Polska Wisła, rzek królowa,

Roni piaski, łamie kry,

Aż do morza od Krakowa

Niesie z sobą polskie łzy.

Nad wodami mglistych par

I wśród mętnych nurtów gwar:

Orle, powstań...

O, wy Tatry, wieczne grody,

Osłonięte siwą mgłą,

Z wierzchu lejąc, płaczą wody,

Gdy wokoło burze wrą.

Kiedy piorun bije w głaz,

Wiatr i potok huczą wraz:

Orle, powstań...

A zielone wkoło niwy,

Każde pole, każdy gaj,

Od Łomnicy aż do Dźwiny

Głosem woła cały kraj,

Jutrznia lśni od niebios bram,

Dzień swobody wita nam:

Orle, powstań...[2], [3], [4]

Wariant 3

Strzałka

Ciężko ranny w boju chwały

I zbroczony własną krwią,

W pętach leży Orzeł Biały,

Jęczy nad niedolą swą.

Ciemne bory, gęsty las

Szumiąc, powtarzają wraz:

Orle! Powstań z więzów ran!

Orle! Wzleć nad Polski łan!

Bo na polskiej ziemi zgroza,

A w jej synach zemsta wre.

Złota wierzba, biała brzoza

Opuściły listki swe.

I z jego grobowych dum

Powtarza ich liści szum:

Orle! Powstań...

A pod strzechą polskiej chatki

Dzieciom zwisła twarda dłoń

I w żałobach nasze matki,

Troska im zorała skroń.

I w żałosny kajdan brzęk

Miesza się tłumiony jęk:

Orle! Powstań...

Polska Wisła – rzek królowa

Ronie piaski, łamie kry,

A do morza od Krakowa

Polskiej ziemi niesie łzy.

Nad wodami mglistych par

I wśród nurtów smutnych gwar:

Orle! Powstań...

O! Wy, Tatry! Wieczne grody!

Osłonięte siwą mgłą –

Z wierzchu lecąc – płaczą wody,

Gdy wokoło burze wrą.

Kiedy piorun bije w głaz,

Wiatr i potok huczą wraz:

Orle! Powstań...

A zielone wkoło nich

Każde pole, każdy gaj,

Od Łomnicy aż do Dżwiny

Głosem woła cały kraj.

Przy końcu niebieskich bram

Dzień swobody świta nam:

Orle! Powstań...[5]

Bibliografia

1. 

Śpiewnik narodowy z nutami, Mikołów, Karol Miarka, s. 11–13.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu.

2. 

Straszewicz Marzenna, Ojców naszych śpiew: pieśni patriotyczne, Komorów, Prometeusz, 1992, nr 66.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu.

3. 

Adamski Walerjan, Polski śpiewnik narodowy z melodiami, wyd. 2, Poznań, Księgarnia i Drukarnia św. Wojciecha, 1919, s. 11, 12.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu.

4. 

Świerczek Wendelin, Śpiewniczek młodzieży polskiej: zawierający dawne i nowsze pieśni z muzyką na 1, 2 i 3 głosy. Z. 1–3, Kraków, Księża Misjonarze, 1917, z. II, nr 7, s. 15, 16.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu.

5. 

Łochowski Leon, Korniewski Wiesław, ...pieśń ujdzie cało...: śpiewnik.. T. 1, Warszawa, Oddział Kultury Departamentu Wychowania Wojska Polskiego, 1992, s. 91–93.