Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma,

bo czy warto po świecie się tłuc?

Pełna miska i radio „Poemat”

zamiast płaczu, co zrywał się z płuc.

Dawne życie poszło w dal,

dziś na zimę ciepły szal.

Tylko koni, tylko koni,

tylko koni, tylko koni żal.

Dawne życie poszło w dal,

dziś pierogi, dzisiaj bal.

Tylko koni, tylko koni,

tylko koni, tylko koni żal.

Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma,

cztery kąty i okna ze szkła.

Egzaminy i szkoła, i trema,

i do taktu harmonia nam gra.

Dawne życie...

Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma

I do szczęścia niewiele już brak.

Pojaśniało to życie jak scena,

tylko w butach przechadza się ptak.

Dawne życie...^[1]