Gaudeamus igitur

Zgłoszenie do artykułu: Gaudeamus igitur

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Tytuł:

Gaudeamus igitur

Międzynarodowa pieśń studencka

Autor słów:

Kinderleben, C. W.

Autor muzyki:

Günther, Johann Christian

Data powstania:

1781

Informacje

„Gaudeamus igitur” (po łacinie: „Radujmy się więc”) powstała w 1781 r. Autorem tekstu łacińskiego, opartego częściowo na hymnie pokutnym z XVII w., był niemiecki poeta C. W. Kinderleben. Melodia zaczerpnięta została ze znanej pieśni J. G. Gunthera pt. „Brüder lasst uns lustig sein” (1717). Warto dodać, że „Gaudeamus” spopularyzował także J. Brahms w tzw. „Uwerturze Akademickiej”. W Polsce utwór ten śpiewano już u schyłku XVIII w. Dorabiano również do niego liczne zwrotki łacińskie i polskie o charakterze żartobliwym[2].

Obecnie hymn młodzieży akademickiej na wszystkich uczelniach świata, także wojskowych[3].

Bibliografia

1. 

To idzie młodość: śpiewnik jednogłosowy, s. 62.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu.

2. 

Śpiewnik „Iskier”: pieśni i piosenki na różne okazje, s. 146, 413.

3. 

...pieśń ujdzie cało...: śpiewnik.. T. 1, s. 12, 13.