Gdy śliczna Panna Syna kołysała,

z wielkim weselem tak Jemu śpiewała:

Li li li li laj, moje Dzieciąteczko,

li li li li laj, śliczne Paniąteczko.

Wszystko stworzenie, śpiewaj Panu swemu,

pomóż radości wielkiej sercu memu.

Li li li li laj, wielki królewicu,

li li li li laj, niebieski dziedzicu!

Sypcie się z nieba, śliczni aniołowie,

śpiewajcie Panu, niebiescy duchowie:

Li li li li laj, mój wonny kwiateczku,

li li li li laj, w ubogim żłobeczku.

Cicho, wietrzyku, cicho, południowy,

cicho powiewaj, niech śpi Panicz nowy:

Li li li li laj, mój wdzięczny Synaczku,

li li li li laj, miluchny Robaczku.

Cicho bydlątka parą swą chuchajcie,

ślicznej Dziecinie snu nie przerywajcie:

Li li li li laj, mój Jedyny Panie,

li li li li laj, Jedyne Kochanie.

O jako serce jako się rozpływa!

Jakiej radości śpiewając zażywa:

Li li li li laj, mój drogi Kanaczku,

li li li li laj, najmilszy Synaczku.

Nic mi nie mówisz, o Kochanie moje!

Przecież pojmuję w sercu słowa Twoje:

Li li li li laj, o Boże wcielony,

li li li li laj, nigdy niezmierzony.

Śpijcie już sobie, moja Perło droga,

niech Ci snu nie rwie żadna przykra trwoga.

Li li li li laj, mój śliczny rubinie,

li li li li laj, póki sen nie minie.^{[3], [4], [5]}