Hej tam w polu jezioro!

A tam dalej ciemny las.

Jedzie Jasieńko na swym koniku,

Na swym koniu do nas.

Przyjechał przed matki dwór,

Co przed cichą, lipą stał

Witaj-że synu, cóż to za przyczyna?

Kto cię do wojska posłał?

Posłał ci mnie gminny wójt,

Czterech chłopów warty dał,

Ej wartowali do białego ranka

I żołnierzem ja ostał.^[1]

Hej, tam w polu jezioro,

Nad jeziorem ciemny las,

/wyjdę ja, wyjdę na wysoką górę,

czy nie jedzie kto do nas./bis

Jedzie, jedzie Jasieńko,

da, na wronym koniku,

/przypina sobie tę swoją szablisię,

do lewego, do boku./bis

A jak szabelkę przypiął,

obejrzał się na swój dom,

/do Boga westchnął, serdecznie zapłakał,

zarżał pod nim wrony koń./bis

„O moja pani matko,

da, czy wy mię nie znacie,

/na mym koniu wronym i przed waszym domem,

że mię nie powitacie?”/bis

Matka w okienku stała,

oj, stała i płakała:

/„Witajże, synu, co to za przyczyna,

i kto do wojska cię oddał?”/bis

„Oddał ci mnie ten nasz pan,

oddał ci mnie gminny wójt,

/przemocą mnie wzięli, w żelaza mnie spięli,

jeszcze wartę przydali.”/bis

„Jeszcze wartę przydali

od wieczora do rana,

/skoro zaświtało i na dzień błysnęło,

do Radomia pognali.”/bis

„Przejechali przez Radom,

zawołali: „Taradom!

/Hej, otwórzcie wrota, wiozą wam rekruta

gminny wójt i sam nasz pan!”/bis

„Ach, moja pani matko,

teraz już mię nie płaczcie,

/mojej kochaneczce, mojej najmilejszej

żalu nie dodawajcie!”/bis

„Bo moja kochaneczka

zacznie płakać, narzekać,

/a mnie młodemu, a mnie przesmutnemu

ciężko będzie list czytać.”/bis^{[2], [4], [5]}

Hej, tam w polu jezioro,

za jeziorem ciemny las,

wyjdę ja, wyjdę na wysoką górę,

czy nie jedzie kto do nas./bis

Jedzie, jedzie Jasieńko

da, na siwym koniku,

przypina sobie tę swoją szablisię

do lewego boku./bis^[3]