Gdy los cię rzuci gdzieś w daleki świat,

gdy zgubisz szczęście swe i poznasz życia smak,

zatęsknisz do rodzinnych stron

i wrócisz tu, wrócisz gdzie twój dom.

Powrócisz tu,

gdzie nadwiślański brzeg,

powrócisz tu

zza siedmiu gór i rzek.

Powrócisz tu,

gdzie płonie słońcem wrzos i głóg,

gdzie cienie brzóz,

piach mazowieckich dróg.

Powrócisz tu,

gdzie wierzby pośród pól,

powrócisz tu,

gdzie klucze białych chmur!

Powrócisz tu,

by szukać swoich dróg i gwiazd,

by słuchać znów,

jak wiosną śpiewa las.

Pod niebem wielkich miast swój zgubisz ślad,

osiągniesz to, co chcesz – za rok, za parę lat.

Lecz gdy zdobędziesz wszystko już,

z dalekich stron kiedyś wrócisz tu.

Powrócisz tu...^{[2], [3], [4]}