Przebojem iść

Zgłoszenie do artykułu: Przebojem iść

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Tytuł:

Przebojem iść

Na znojną walkę

Hymn Wileńsko-Nowogródzki oddziałów Armii Krajowej

Autor słów:

Rasiewicz, Henryk[1]

Autor muzyki:

Grodziewicz, Franciszek[1]
Dokonał modyfikacji muzyki przedwojennego szlagieru na poczet opracowania melodii pieśni.

Melodia:

utworu To śpiewa noc[1], [3]

Data powstania:

1943

Informacje

Ta bojowa piosenka jednego z plutonów III Wileńskiej Zmotoryzowanej Brygady Armii Krajowej, którą dowodził por. „Szczerbiec” – Gracjan Frug, narodziła się we wrześniu 1943 r. na partyzanckim biwaku w okolicy wsi Szarkiszki i Majrańce. Autor napisał słowa do melodii przedwojennego szlagieru pt. To_spiewa_noc_(sl_Belski_Stanislaw), zmodyfikowanej przez „Bosego” – Franciszka Grodziewicza. Pierwotnie nosiła tytuł Przebojem iść. Ale w toku wędrówki „po leśnych ostępach”, wraz ze zmianami wprowadzanymi do tekstu, zmieniano również tytuł. Najczęściej znano ją pt. Na znojną walkę. Rozprzestrzeniła się bardzo szybko. Śpiewano ją nie tylko u „Szczerbca”. Dotarła w Lubelskie, na Podlasie i Kielecczyznę. W poszczególnych wersjach nie występują zbyt wielkie różnice. Pozmieniane są jedynie pojedyncze słowa, a najczęściej początek pieśni, który brzmi: „Na zbrojną walkę, krwawy bój z Niemcami...”[1].

Pieśń została spisana w czasie uroczystości Zgrupowania Nalibockiego (Nowogródzkiego) AK w kościele Św. Stanisława Kostki w Warszawie 17 listopada 1991 r[3].

Drugi wariant tekstu został nadesłany przez Marię Milewską w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”. Piosenkę zasłyszała od starszych ludzi. Trzecią wersję słów przekazał Józef Czartecki. Utwór był śpiewany przez partyzantów w okolicach Wilna i Niemenczyna, gdzie przebywał uczestnik konkursu podczas okupacji.

Melodia jest spokrewniona wariantowo z melodią pieśni W sierpniowy żar[2].

Bibliografia