Przy onej górze

świecą się zorze,

pasterze się uwijają

i na multaneczkach grają,

nie wiem dlaczego.

Przybądźmy do nich,

poznamy po nich,

czyli nie wiedzą o Panie

i kędy jest święte stanie

narodzonego.

Graj, pasterzu, graj,

Bóg ci pomagaj:

powiedz, która tu gospoda(1),

słodkiego grona jagoda,

Syna powiła.

Wszak zapłacimy

i odwdzięczymy;

ukaż nam, gdzie ta pociecha,

co nam dzisiaj się uśmiecha,

w świat się zjawiła?

Płacić nie trzeba,

bo ten Pan z nieba:

zapłaci Swymi skarbami,

obsypie Swymi łaskami,

kogo miłuje.

Pódźmyż do Niego,

malusieńkiego,

wiem, że On nas z chęcią przyjmie

i wesoło nas obejmie,

serce me czuje.

Zwyczaj jest stary

przynosić dary:

przywitać Gościa nowego,

w otchłaniach pożądanego;

i w tej cichości.

Weźmie je wdzięcznie,

pódźmyż bezpiecznie?

niechaj odbiera królewskie,

jako to plemię niebieskie,

naszej miłości.^{[1], [2], [5]}

Przy onej górze świecą się zorze,

/Pasterze się uwijają,

I na multaneczkach grają... Nie wiem dlaczego?/bis

Przybądźmy do nich, poznamy po nich,

/Czyli nie wiedzą o Panie,

A kędy jest święte stanie... Narodzonego./bis

Graj pasterzu graj, Bóg Ci pomagaj!

/Powiedz, która tu Gospoda,

Słodkiego grona jagoda... Syna powiła?/bis

Wszak zapłacimy i odwdzięczymy:

/Ukaż nam, gdzie ta Pociecha,

Która nigdy nie zna grzecha... W świat się zjawiła?/bis

Płacić nie trzeba, bo ten Pan z nieba

/Zapłaci to On nam dobrze,

Szafuje ten Szafarz szczodrze... Kogo miłuje./bis

Pójdźmyż do Niego malusieńkiego!

/Wiem, że nas uprzejmie przyjmie

I wesoło nas obejmie... Serce to czuje./bis

Zwyczaj jest stary przynosić dary,

/Przywitać Gościa nowego,

W otchłaniach pożądanego... Mamy wonności./bis

Weźmie je wdzięcznie, pójdźmyż bezpiecznie:

/Niechaj odbiera królewskie,

Jako to plemię niebieskie... Nasze skłonności./bis^[3]