W piwnicy sobie siedzę sam

Zgłoszenie do artykułu: W piwnicy sobie siedzę sam

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Tytuł:	W piwnicy sobie siedzę sam
	W piwnicy siedzę sobie sam
	Rozkoszy nieba nie chcę znać

Informacje

Piosenkę bardziej należy przypisać do środowiska oraz epoki młodopolskiej cyganerii artystycznej, niż autentycznego śpiewnika pijackiego. Nie ma jej zresztą w Antologii bachicznej J. Tuwima, wśród pieśni szlacheckich czy ludowych. Utwór jest zresztą wyraźnie skrojony na modłę staropolskich wiwatów czy też modnych w tym okresie pieśni niemieckich burszów. W każdym razie była to pieśń niezwykle popularna^[3].

Bibliografia

1.	Waśniewski Zbigniew, Kaszycki Jerzy, To idzie młodość: śpiewnik jednogłosowy, Kraków, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1962, s. 68. Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.
2.	Brojacz, Władysław, Krzemień, Krzysztof, Królikowski, Jacek, Karczma piwna, czyli huczne spotkanie Gwarków i Fuksów Instytutu Górnictwa Naftowego i Gazownictwa – Kraków, Kraków, Związek Socjalistycznej Młodzieży Polskiej przy Instytucie Górnictwa Naftowego i Gazownictwa, 1980, nr 11. Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.
3.	Adrjański Zbigniew, Złota księga pieśni polskich: pieśni, gawędy, opowieści, Warszawa, Bellona, 1994, s. 369, 370. Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.

W piwnicy sobie siedzę sam

Logowanie

Odzyskiwanie hasła