Kępski, Janusz

Zgłoszenie do artykułu: Kępski, Janusz

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Nazwisko:

Kępski, Janusz

Data urodzenia:

26 lipca 1936

Miejsce urodzenia:

Warszawa

Data śmierci:

20 czerwca 2022

Miejsce śmierci:

Warszawa

Informacje

Kompozytor, pianista i aranżer, także dyrygent i pedagog. Absolwent Wydziału Teorii i Kompozycji Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie. W latach 1966–1968 był kierownikiem muzycznym zespołu Partita. W 1969 r. utworzył grupę wokalną Portrety. W latach 1973–1974 sprawował opiekę artystyczną nad solistami i zespołami współpracującymi z Klubem Piosenki Związku Polskich Autorów i Kompozytorów ZAKR w Warszawie. Równocześnie pracował jako pedagog w Liceum Muzycznym i Średniej Szkole Muzycznej w Warszawie. W latach 1974–1976 kierował żeńską grupą wokalną Medium.

Jest kompozytorem:

– musicali Karmazynowa dama (libr. Kazimierz Szemioth), Blask szklanej kuli (współaut. Jarosław Kukulski, libr. Andrzej Zaniewski, Józef Lewiński);

– muzyki do spektakli teatralnych, m.in. do Pani Latter, Heraklesa szalonegoPoskromienia złośnicy;

– widowisk muzycznych dla estrady wojskowej Z umiarkowanym optymizmem, Zza płotu (współaut. Ali Krauzowicz, libr. Janusz Szczepkowski), Kołobrzeska legenda (libr. Janusz Szczepkowski), Dwa miecze (współaut. B. Szulia, libr. Janusz Szczepkowski);

– muzyki do filmów fabularnych Uciec jak najbliżej (reż. Janusz Zaorski) i Szwedzi w Warszawie (reż. Włodzimierz Gołaszewski); – muzyki do seriali, filmów dokumentalnych i telewizyjnych Kodeks honorowy, Misjonarze, Mój Lwów, Moje Wilno, Mój Iskor (reż. Włodzimierz Gołaszewski), Na dobranoc (reż. Janusz Zaorski);

– utworów instrumentalnych;

– piosenek m.in. dla Stana Borysa, Andrzeja Dąbrowskiego, Elizy Grochowieckiej, Partity, Jerzego Połomskiego, Portretów, Joanny Rawik, Ireny Santor Zdzisławy SośnickiejStefana Zacha.

Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 47 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). Jest laureatem:

– I nagrody w konkursie na piosenkę o Warszawie w 1970 r. za Kamienne schodki,

– nagrody dziennikarzy na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’73 za Jaskółkę uwięzioną, za której interpretację Stan Borys otrzymał I nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’73,

– Srebrnego Pierścienia na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej Kołobrzeg ’84,

– Złotego Pierścienia na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej Kołobrzeg ’87[1].

Bibliografia