Jest to utwór z repertuaru Zuli Pogorzelskiej i Tadeusza Olszy. Lekko sparodiowana piosenka rosyjska, którą zresztą śpiewano z ogromną sympatią, niezależnie od mody na rosyjskie i cygańskie romanse, pieśni Wertyńskiego i repertuar kabaretów: Sinija ptica oraz Letuczaja mysz. Włast przełożył na język polski wiele piosenek, także popularne Bubliczki. Kompozytorka ukryta pod anglosaskim pseudonimem Fanny Gordon równie dobrze poruszała się w rytmach znad Wołgi, co znad Tamizy czy Sekwany, chociaż nad Wisłą o niej mówiono, że nie ma żadnego wykształcenia muzycznego i nie zna nawet nut^[1].