Żadna siła z ziemi nas nie zetrze

Zgłoszenie do artykułu: Żadna siła z ziemi nas nie zetrze

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Tytuł:

Żadna siła z ziemi nas nie zetrze

Marsz Polski Podziemnej

Autor słów:

Zagórski, Jerzy

Melodia:

utworu Maszerują strzelcy, maszerują

Data powstania:

1940

Informacje

Piosenka napisana po bitwie o Narwik (Norwegia), opanowany 9 kwietnia 1940 r. przez wojska niemieckie. W Norwegii walczyła Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich (utworzona na początku 1940 r. we Francji pod dowództwem gen. Zygmunta Bohusza-Szyszko), która w bitwie o Narwik odegrała ważną rolę, po czym osłaniała ewakuację wojsk korpusu alianckiego na okręty. W czerwcu 1940 r. powróciła do Francji. Wzięła udział w kampanii francusko-niemieckiej walcząc w Bretanii[3].

W 1941 r. ukazała się w Warszawie pierwsza okupacyjna Antologia poezji współczesnej. W tym to właśnie wydawnictwie opublikowano po raz pierwszy wiersz zatytułowany Żadna siła z ziemi nas nie zetrze[1]. Przy tekście znajdowała się uwaga: Na nutę „Maszerują chłopcy, maszerują...” i podpis: „Śpiewak”. Był to pseudonim Jerzego Zagórskiego (1907–1984), poety i współzałożyciela grupy poetyckiej „Żagary”[3]. Umieszczono go w rozdziale Z tamtej strony jakby sugerując, że powstał na emigracji i ma ścisły związek z tworzącymi się tam Siłami Zbrojnymi. Wiersz „Śpiewaka” przedrukowano w polskiej prasie podziemnej, wszedł do angielskiej reedycji Antologii w 1942 r., trafił również na kartki śpiewnika L. Rozpylacza Godlewski_Antoni_Partyzanckim_szlakiem_antologia_wyd_pamiatkowe, który wydano w 1944 r. na Kielecczyźnie. Twórca tego śpiewnika, zasugerowany zapewne treścią piosenki-wiersza, opatrzył ją tytułem Marsz Brygady Karpackiej. Nie ustrzegł się przy tym od drobnych zniekształceń w stosunku do oryginału. W 1945 r. Stanisław Poznański umieścił wiersz w zbiorku Pieśni polskie, zaś w 1957 r. jako Piosenka był drukowany w Antologii polskiej poezji podziemnej 1939–1945, opracowanej przez Jana Szczawieja[1].

Piosenka Jerzego Zagórskiego na pewno znana i śpiewana była w Warszawie. Prawdopodobnie rozpowszechniona została także i w innych miejscach okupowanego kraju[3].

Tekst został nadesłany przez Irenę Butkiewicz w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”[2].

Bibliografia

1. 

Szewera Tadeusz, Straszyński Olgierd, Niech wiatr ją poniesie: antologia pieśni z lat 1939–1945, wyd. 2 poszerzone, Łódź, Wydawnictwo Łódzkie, 1975, s. 322, 323, 457, 458.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

2. 

Świrko Stanisław, Z pieśnią i karabinem: pieśni partyzanckie i okupacyjne z lat 1939–1945: wybór materiałów z konkursu ZMW i „Nowej Wsi”, Warszawa, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1971, s. 298.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu. W śpiewniku podano te same zwrotki, lecz w innej kolejności.

3. 

Bogusz Stanisława, Mocarni Polski miłowaniem: antologia pieśni i wierszy Polski Walczącej 1939–1945, Warszawa, Dom Wojska Polskiego, 2006, s. 45–47.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu. W czwartym wersie trzeciej zwrotki występuje nieznaczna różnica z prezentowanym tekstem: „I szatańska z ziemi zejdzie moc”.