Kazanecki, Waldemar

Zgłoszenie do artykułu: Kazanecki, Waldemar

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Kazanecki, Waldemar

Data urodzenia:

23 kwietnia 1929

Miejsce urodzenia:

Warszawa

Data śmierci:

20 grudnia 1991

Miejsce śmierci:

Warszawa

Informacje

Kompozytor, pianista i dyrygent. Naukę muzyki rozpoczął w dzieciństwie. Po wojnie kontynuował ją w Średniej Szkole Muzycznej w Łodzi oraz w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach (teoria u Jana Gawlasa) i Warszawie (kompozycja u Stefana Kisielewskiego). Był kierownikiem muzycznym Teatru Powszechnego w Łodzi. W połowie lat 50-tych rozpoczął współpracę z Rozgłośnią Polskiego Radia w Katowicach jako redaktor muzyczny, pianista i szef zespołu instrumentalnego. Po śmierci Jerzego Haralda prowadził Orkiestrę Taneczną Polskiego Radia. Nagrywał z nią utwory instrumentalne i piosenki, które śpiewali m.in.: Janusz Gniatkowski, Maria Koterbska, Zbigniew Kurtycz, Jerzy PołomskiSława Przybylska. Dla wykonawców tych także komponował.

Największą popularność zyskał jako twórca muzyki filmowej. Zadebiutował w 1959 r. ilustracją muzyczną do kreskówki Profesor Tutka. Jest autorem muzyki do ponad czterdziestu filmów fabularnych, dwudziestu filmów oświatowych oraz około pięciuset filmów krótkometrażowych i dziecięcych, m.in. do Przygód Bolka i Lolka, Baśni i waśni, Cyferek, Tajemnicy wiklinowej zatokiForteli Jonatana Kota.

W swoim dorobku kompozytorskim ma również utwory muzyki symfonicznej i kameralnej: CiacconaFuga na flet, harfę, altówkę i wiolonczelę, Animazione II na saksofon i orkiestrę, Partita na sto dwadzieścia instrumentów, 3 kontra 3 na trio harfowe i taśmę magnetofonową, SorgereCalando na klarnet, puzon, fortepian i wiolonczelę. Utwory te wykonywane były w latach 60-tych i 70-tych na festiwalach muzyki współczesnej w Poznaniu, Warszawie i we Wrocławiu oraz za granicą, m.in. w Austrii, Francji, we Włoszech, Hiszpanii, Jugosławii, RFN i USA. Uczestniczył w Kursach Nowej Muzyki w Darmstadt (RFN). Współpracował także ze Studiem Eksperymentalnym Polskiego Radia. Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 53 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego)[1].

Bibliografia