Pianista i kompozytor. Naukę gry na fortepianie oraz na skrzypcach pobierał u H. Blata i u Kazimierza Abratowskiego. Uczęszczał do prywatnego gimnazjum Sióstr Zgromadzenia Sacre Coeur w Zbylitowskiej Górze i tam był uczniem prof. Marii Siekierskiej. Edukację w klasie gry na fortepianie kontynuował w szkole średniej muzycznej we Wrocławiu. W tym czasie był kierownikiem muzycznym zespołów, które działały przy wydawnictwie Czytelnik oraz Towarzystwie Wiedzy Powszechnej. W trakcie służby wojskowej był koordynatorem Wojskowego Zespołu Estradowego we Wrocławiu. Po jej zakończeniu był zatrudniony we wrocławskiej rozgłośni Polskiego Radia. Grał także w kilku zespołach, które koncertowały w uzdrowiskowych miastach na Dolnym Śląsku. W 1954 r. powrócił do Tarnowa i został instruktorem muzycznym w Domu Kultury Zakładów Mechanicznych oraz w Świetlicy Kulturalnej PSS. W latach 1957–1965 pracował jako kierownik artystyczny Domu Kultury Zakładów Azotowych w Tarnowie. Ten okres był dla niego czasem ożywionej działalności artystycznej i kompozytorskiej, jak również pedagogicznej oraz literackiej.

We wrześniu 1957 r. założył zespół estradowy Osesek. 15 programów tej grupy stało się podstawą do nagrania telewizyjnych „Spotkań z balladą”. Razem z formacją wziął udział w: „Podwieczorku przy mikrofonie”, łódzkiej „Jam Session”, katowickiej i warszawskiej „Proton”, „Biesiadzie niedzielnej”.

W 1964 r. utwór jego autorstwa pt. Hejnał do tekstu Michała Bobrowskiego, został wykonany przez Joannę Rawik. Piosenkę nagrodzono w Opolu w tym samym roku. Kolejna kompozycja pt. Od chmur do gwiazd również stała się przebojem. Wiele jego następnych kompozycji zyskało miano szlagierów w Tarnowie.

Na początku lat 60-tych Kazimierz Ożga występował na scenie z wybitnymi artystami polskiej estrady. Wśród nich należy wymienić: Andrzeja Kurylewicza, Wandę Warską, Zbigniewa Namysłowskiego, Sławę Przybylską i Renę Rolską. W tym czasie odwiedził Jugosławię oraz NRD.

W 1965 r. Kazimierz Ożga wyjechał do Norwegii. Tam grywał koncerty w różnych klubach. Sześć lat później rozpoczął stałą współpracę z Operą Norweską w Oslo. W tym etapie kariery zawodowej skomponował muzykę do baletów: Cztery wiatry, Rammen, Czerwiec i Ja. Napisał również szereg piosenek w języku norweskim, które nagrano w radio i telewizji. Został członkiem Związku Kompozytorów Norweskich.

3 maja 1981 r. na scenie Oslo Nye Teater odbył się charytatywny koncert, którego pomysłodawcą i organizatorem był właśnie Kazimierz Ożga. Dochód z tego przedsięwzięcia został przekazany na zakup lekarstw oraz pomoc medyczną dla dzieci w Polsce. Po raz pierwszy w norweskiej historii muzyki zaprezentowano polskie utwory m.in. obszerne fragmenty z opery Halka autorstwa Stanisława Moniuszki, pieśń Bogurodzicę oraz przeboje norweskiej sceny muzycznej i kompozycje Kazimierz Ożgi. W koncercie udział wzięli najbardziej znani soliści skandynawscy.

W jego dorobku artystycznym znajdują się również utwory literackie dramatyczne i humorystyczne. Kazimierz Ożga pisał także liryczne wiersze w języku polskim oraz norweskim. Dokonał tłumaczenia z języka angielskiego na język polski Proroka autorstwa Kamila Gibrana.

Obok uzdolnień artystycznych Kazimierz Ożga wykazywał także zdolności plastyczne. Namalował kilka bardzo dobrych obrazów olejnych, pasteli oraz rysunków tuszem. Znajdują się one w posiadaniu prywatnych kolekcjonerów w Polsce, Szwecji i USA^[2].