Jarocka, Irena

Zgłoszenie do artykułu: Jarocka, Irena

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Jarocka, Irena

Data urodzenia:

18 sierpnia 1946

Miejsce urodzenia:

Srebrna Góra koło Kcyni

Data śmierci:

21 stycznia 2012

Miejsce śmierci:

Warszawa

Informacje

Piosenkarka. Ukończyła Wydział Biologii Studium Nauczycielskiego w Gdańsku. Śpiewać uczyła się w prowadzonym przez Renatę Gleinert Studiu Piosenki w Gdańsku, w Średniej Szkole Muzycznej, w Petit Conservatoire de la Chanson i w Studiu Piosenkarskim Olympii w Paryżu jako stypendystka Studia Piosenki Polskiej Agencji Artystycznej „Pagart” oraz na Wydziale Wychowania Muzycznego Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Gdańsku. W 1965 r. występowała w studenckim klubie „Rudy Kot”, uczestniczyła w konkursach dla piosenkarzy amatorów, współpracowała z Zespołem Estradowym Marynarki Wojennej Flotylla.

W 1966 r. zadebiutowała na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Na festiwalu tym występowała później wielokrotnie: w 1967 i 1968 r., zdobywając wyróżnienie za interpretację piosenki Gondolierzy znad Wisły, w 1973 , 1977, 1979 r., w latach 1986–1987 i 1989–1991. Śpiewała na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie w 1968 r., w latach 1973–1974, w 1976 i 1978 r. Na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze wystąpiła w 1974, 1981 i 1991 r. Koncertowała w kraju i za granicą: w RFN, NRD, Czechosłowacji, Bułgarii, Belgii, Szwajcarii, we Włoszech, w Portugalii, Luksemburgu, wielokrotnie we Francji oraz w ośrodkach polonijnych USA i Kanady. Wystąpiła w filmie Motylem jestem, czyli romans czterdziestolatka (reż. Jerzy Gruza). Współpracowała z zespołami Polanie, Flamingo, Rama 111, Czerwone GitaryBudka Suflera.

Jest laureatką:

– Srebrnego Gronostaja, nagrody za interpretację i nagrody miasta Rennes na festiwalu w Rennes (Francja) w 1970 r.,

– Srebrnego Pierścienia na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej Kołobrzeg ’73,

– II nagrody (wspólnie z Danielem KłoskiemJadwigą Strzelecką) na Coupe d’Europe Musicale w Villach (Austria) w 1975 r.,

– wyróżnienia na festiwalu w Tokio (Japonia) w 1976 r. za Odpływają kawiarenki,

– wyróżnienia na festiwalu w Palmie na Majorce w 1978 r. za Wymyśliłam cię,

– II nagrody na festiwalu w Dreźnie (NRD) w 1978 r. za Mój słodki Charlie,

– wyróżnienia na festiwalu w Limassol (Cypr) w 1978 r.,

– jest także laureatką plebiscytów prasowych na najpopularniejszą piosenkarkę.

Dokonała licznych nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i płytowych, m.in. na pięć SP, wydanych w RFN i we Francji. Jej karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” (odcinek 31 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). Zrealizowała recitale w Ośrodku Telewizyjnym Gdańsk, Łódź, Poznań, Wrocław i Warszawa, m.in.: Irena Jarocka zaprasza, Irena Jarocka i jej goście, Spotkanie z gwiazdą, Mężczyzna na niepogodę, Największe przeboje Ireny Jarockiej, Zwariowany dzień, Włodzimierz Nahorny + 1Bo wszystko jest piosenką francuską. O swojej karierze opowiada Magdalenie Walusiak w książce pt. Motylem jestem, czyli Piosenka o mnie samej, wydanej w 2007 r[1].

Bibliografia