Woźniak, Tadeusz

Zgłoszenie do artykułu: Woźniak, Tadeusz

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Woźniak, Tadeusz

Pseudonim:

Dan, Daniel

Data urodzenia:

6 marca 1947

Miejsce urodzenia:

Warszawa

Informacje

Piosenkarz, gitarzysta i kompozytor, także aranżer. Ukończył Szkołę Zawodową przy Zakładach im. Róży Luksemburg w Warszawie. Równocześnie z nauką w szkole podstawowej uczył się gry na skrzypcach w Podstawowej Szkole Muzycznej. Uczęszczał także do szkoły baletowej. Pod pseudonimem Daniel Dan zadebiutował w 1966 r. jako wokalista warszawskiego zespołu Dzikusy. Dokonał z nim pierwszych nagrań archiwalnych dla Programu III Polskiego Radia. Grał na gitarze w grupie Czterech i Niebiesko-Czarni.

Od 1968 r. występuje z solowymi recitalami, najczęściej z własnym repertuarem balladowym i poetyckim. Współpracował na estradzie i w nagraniach z gitarzystą Feliksem Michalskim, Ali-Babkami, Czesławem Niemenem oraz Rodziną Wojciechowskiego w składzie: Aleksander Głuch – bg., Andrzej Górecki – fl., Henryk Wojciechowski – pf., lider, Tadeusz Woźniak – g., voc.

W 1967 r. zadebiutował jako kompozytor muzyki do wierszy Juliana Tuwima, Bolesława LeśmianaKonstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Od 1973 r. komponuje na potrzeby teatru. Jest autorem muzyki do około stu spektakli, m.in.: Letnie przechadzki, Poseł, Dwa teatry, Mistrz i Małgorzata, Na czworakach, Promieniowanie ojcostwa, Psie serce, Oni, Balladyna, Jan Maciej Karol Wścieklica, Sen nocy letniej, Mazepa, Szkarłatna wyspa, Wyzwolenie, Hamlet, Kubuś Fatalista i jego pan, Lato Muminków (reż. Andrzej Maria Marczewski), Wesele, Derby w pałacu, Horsztyński, Warszawianka, Rewizor, Wesołe kumoszki z Windsoru, Kwiaty polskie (reż. Roman Kordziński), Biesy, Pokój dziecinny (reż. P. Nowicki), Motyle są wolne, Odprawa posłów greckich, Śluby panieńskie, Wrzos. Jest także kompozytorem:

– widowiska muzycznego Alicja w krainie dziwów (libr. Z. Jaskuła, P. Nowicki);

– musicalu dla dzieci Lato Muminków według Tove’a Jansona (libr. Bogdan Chorążuk);

– muzyki do serialu TV Plebania (reż. Wojciech Solarz, Jerzy Sztwiertnia) oraz do filmów animowanych i poetyckich programów tv; – piosenek własnego repertuaru oraz m.in. dla Michała Bajora, Anny Chodakowskiej, Jolanty Majchrzak i Krystyny Prońko.

Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 191 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). Jest laureatem:

– III nagrody na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Gliwicach w 1967 r.,

– dwóch II nagród na Festiwalu Artystycznym Młodzieży Akademickiej FAMA w Świnoujściu w latach 1967–1968,

– nagrody za interpretację piosenki Hej, Hanno na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’68,

– II nagrody w kategorii solistów i nagrody specjalnej za piosenkę To będzie syn na festiwalu w Soczi (ZSRR) w 1968 r.,

– II nagrody na festiwalu w Dreźnie (NRD) w 1971 r.,

– nagrody Ministra Kultury i Sztuki na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’72 za Zegarmistrza światła,

– III nagrody na Coupe d’Europe w Villach (Austria) w 1974 r. wspólnie z Anną JantarMarianną Wróblewską,

– nagrody za muzykę do spektaklu Wesele na II Opolskich Konfrontacjach Teatralnych w 1976 r.,

– nagrody za muzykę do spektaklu Odprawa posłów greckich na Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu w 1976 r.,

– nagrody za muzykę do spektaklu Lato Muminków na I Ogólnopolskim Festiwalu Sztuk Dziecięcych w Wałbrzychu w 1979 r., – Srebrnej Maski za działalność muzyczną w Teatrze Dramatycznym w Płocku w 1992 r.,

– nagrody za muzykę teatralną podczas Międzynarodowych Dni Teatru w Bydgoszczy w 1994 r[1].

Bibliografia