Hej idem w las

Zgłoszenie do artykułu: Hej idem w las

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Tytuł:

Hej idem w las

Autor słów:

Przerwa-Tetmajer, Kazimierz
Napisał 3 i 5 zwrotkę w pierwszym wariancie tekstu utworu.

Melodia:

ludowa

Informacje

Utwór pochodzi z Podhala[2]. Pierwsze dwie zwrotki mają charakter ludowy[1].

Ciekawe informacje na temat tej piosenki zamieścił w swojej książce pt. Ku Tatrom Włodzimierz Wnuk (1915–1992). Pozycja ta została wydana po raz pierwszy w 1970 r. Doczekała się jeszcze trzech kolejnych edycji, ostatnia ukazała się w 1978 r[4].

Popularna dziś śpiewka ludowa Hej, idem w las jest autorstwa Kazimierza Przerwy–Tetmajera (1865–1940). Tetmajer wprowadził do swoich książek (Legenda Tatr, Na skalnym Podhalu) mnóstwo autentycznych śpiewek, przysłów i gadek góralskich, które słyszał od legendarnego już Sabały. Sam też chętnie gwarą pisywał. Z czasem język tego pisarza trudno było odróżnić od oryginalnej góralszczyzny. Podobnie jak piosenki, które napisał czy też opracował[6].

Bibliografia

1. 

Szul Bogusław, Piosenki leguna tułacza, Warszawa, 1919, s. 112.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

2. 

Waśniewski Zbigniew, Kaszycki Jerzy, To idzie młodość: śpiewnik jednogłosowy, Kraków, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1962, s. 76.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.

3. 

Bekier Elżbieta, Niech rozbrzmiewa wolny śpiew: śpiewnik, Warszawa, Książka i Wiedza, 1952-07, s. 283.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

4. 

Nazar, Andrzej

5. 

Ciuksza Edward, Pieśni polskie, Warszawa, Czytelnik, 1952, s. 11.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu.

6. 

Adrjański Zbigniew, Złota księga pieśni polskich: pieśni, gawędy, opowieści, Warszawa, Bellona, 1994, s. 182, 183.

Finansowanie

Zrealizowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.