Zgłoszenie do artykułu: Komu dzwonią

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Tytuł:

Komu dzwonią

Komu dzwonią, temu dzwonią

Komu dzwoniu, temu dzwoniu

Testament pijaka

Wyznanie skruszonego ochlapusa

Autor słów:

nieznany[4]

Autor muzyki:

nieznany[4]

Miejsce powstania:

Lwów

Informacje

Utwór jest humorystycznym testamentem pijaka z melodią o charakterze marsza żałobnego. Należał do repertuaru młodzieży akademickiej[4]. Autorzy śpiewników taktownie pomijają ten utwór, jednak w swoim czasie był on niebywale popularny. Nie wykonywano go jednak nigdy serio. Raczej jako pieśń parodyczną i kpiarską. Pieśń zazwyczaj wykonywał jeden z najbardziej trzeźwych biesiadników, obdarzony silnym głosem. Reszta towarzystwa powtarzała z nim ostatni wiersz każdej zwrotki[5].

Bibliografia

1. 

Wolański, Ryszard

2. 

Piosenki leguna tułacza, s. 116, 117.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.

3. 

Karczma piwna, czyli huczne spotkanie Gwarków i Fuksów Instytutu Górnictwa Naftowego i Gazownictwa – Kraków, nr 7.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.

4. 

Lwowskie piosenki uliczne, kabaretowe i okolicznościowe do 1939 roku, s. 171, 172.

5. 

Złota księga pieśni polskich: pieśni, gawędy, opowieści, s. 358.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu.