Pieśń biesiadna, która była przebojem dawnej Warszawy. Nazwisko jej kompozytora jest nieznane^[1]. Tekst zaś napisał Franciszek Bohomolec (w czasie jednej z karnawałowych biesiad), wybitny komediopisarz, publicysta, wydawca i działacz, wczesnego Oświecenia, bywał częstym gościem w domu Grzegorza Łyszkiewicza, kupca i prezydenta Warszawy w dobie stanisławowskiej. Grzegorz w piosence – to właśnie ów kupiec warszawski Łyszkiewicz, Anulka – jego żona. Ta wesoła pieśń chętnie później śpiewana była przez szlachtę i żołnierzy^{[3], [5]}.