Wyklęty powstań, ludu ziemi,

Powstańcie, których dręczy głód.

Myśl nowa blaski promiennymi

Dziś wiedzie nas na bój, na trud.

Przeszłości ślad dłoń nasza zmiata,

Przed ciosem niechaj tyran drży!

Ruszymy z posad bryłę świata,

Dziś niczym – jutro wszystkim my!

/Bój to jest nasz ostatni(1),

Krwawy skończy się trud,

Gdy związek nasz bratni

Ogarnie ludzki ród./bis

Nie nam wyglądać zmiłowania

Z wyroków bożych, z pańskich praw.

Z własnego prawa bierz nadania

I z własnej woli sam się zbaw!

Niech w kuźni naszej ogień bucha,

Zanim ostygnie – przekuj w stal,

By łańcuch spadł z wolnego ducha,

A dom niewoli zniszcz i spal!

Bój to jest...

Rządzący światem samowładnie

Królowie kopalń, fabryk, hut

Tym mocni są, że każdy kradnie

Bogactwa, które stwarza lud!

W tej bandy kasie ogniotrwałej

Stopiony w złoto krwawy pot

Na własność do nas przejdzie cały,

Jak należności słusznej zwrot!

Bój to jest...

Dziś lud roboczy wsi i miasta

W jedności swojej stwarza moc,

Co się po ziemi wszerz rozrasta,

Jak świt, łamiący wieków noc...

Precz, darmozjadów rodzie sępi!

Czyż nie dość żeru z naszych ciał?

Gdy lud wam krwawe szpony stępi,

Dzień szczęścia będzie wiecznie trwał.

Bój to jest...^{[1], [2], [3], [4], [5]}