Pójdźmy wszyscy do stajenki,

do Jezusa i Panienki;

powitamy Maleńkiego

i Maryję, Matkę Jego.

Witaj Jezu ukochany,

od Patriarchów czekany,

od Proroków ogłoszony,

od narodów upragniony.

Witaj Dziecineczko w żłobie;

Wyznajemy Boga w Tobie,

coś się narodził tej nocy,

boś nas wyrwał z czarta mocy.

Witaj Jezu nam zjawiony;

witaj dwakroć narodzony,

raz z Ojca przed wieków wiekiem,

a teraz z Matki człowiekiem.

Któż to słyszał takie dziwy?

Tyś człowiek i Bóg prawdziwy,

Ty łączysz w Boskiej Osobie

dwie natury różne sobie.

Tyś świat stworzył, a świat Ciebie

nie poznał, mając wśród siebie:

idziesz dla jego zbawienia,

on Ci odmawia schronienia.

Za to u świata ubogich,

ale w czasach Twoich drogich,

pastuszków, którzy czuwali,

wzywasz, by Cię przywitali.

O szczęśliwi pastuszkowie!

Któż radość waszą wypowie;

czego ojcowie żądali,

wyście pierwsi oglądali.

Obietnica w raju dana,

dziś została wykonana;

Boże jakieś miłosierny!

W darach hojny, w słowach wierny.

Takeś świat ten umiłował,

żeś Syna nie żałował;

zesłałeś Go na cierpienia,

od samego narodzenia.

O Jezu, nasze Kochanie,

czemu nad niebios mieszkanie

przekładasz nędzę, ubóstwo

wyniszczasz Swoje Bóstwo.

Miłości to Twojej dzieło,

z miłości początek wzięło;

byś nas zrównał z Aniołami,

poniżasz się między nami.

Spraw to, Jezu, Boskie Dziecię,

niech Cię kochamy nad życie;

niech miłością odwdzięczamy,

miłość, której doznawamy.

Święta Panno, Twa przyczyna,

niech nam wyjedna u Syna,

by to Jego narodzenie

zapewniło nam zbawienie.^{[1], [2], [3], [4], [5]}

Pójdźmy wszyscy do stajenki,

Do Jezusa i Panienki,

/Powitamy Maleńkiego

I Maryję Matkę Jego./bis

Witaj Jezu ukochany,

Od patryjarchów czekany,

/Od proroków ogłoszony,

Od narodów upragniony./bis

Witaj Dzieciąteczko w żłobie,

Wyznajemy Boga w Tobie,

/Coś się narodził tej nocy,

Byś nas wyrwał z czarta mocy./bis

Witaj Jezu nam zjawiony,

Witaj dwakroć narodzony,

/Raz z Ojca przed wieków wiekiem,

A teraz z matki człowiekiem./bis^[8]