Święta miłości kochanej ojczyzny,

Czują cię tylko umysły poczciwe!

Dla ciebie zjadłe smakują trucizny,

Dla ciebie więzy, pęta niezelżywe.

Kształcisz(1) kalectwo przez chwalebne blizny,

Gnieździsz w umyśle rozkosze prawdziwe,

Byle cię można wspomóc, byle wspierać,

Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać.^[1]

Święta miłości kochanej Ojczyzny,

czują cię tylko umysły poczciwe;

dla ciebie zjadłe smakują trucizny,

dla ciebie więzy, pęta niezelżywe.

Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny,

gnieździsz w umyśle rozkosze prawdziwe,

byle cię tylko wspomóc, byle wspierać,

nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać./bis

Wolności! Której jarzma nie docieka

gmin jarzma zwykły, nikczemny i podły.

Cecho dusz wielkich! Ozdobo człowieka,

strumieniu boski, cnót zaszczycon źródły!

Tyś tarczą twoich Polaków od wieka,

z ciebie się pasmem szczęścia nasze wiodły.

Większaś nad przemoc! – A kto ciebie godny,

pokruszył jarzma, albo padł swobodny./bis^{[2], [3], [4], [6], [7]}