Wiatr wionął do mnie

Zgłoszenie do artykułu: Wiatr wionął do mnie

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Tytuł:

Wiatr wionął do mnie

Kibitka

Pochód na Sybir

Wiatr wionął do mnie po pustym stepie

Autor słów:

Lenartowicz, Teofil[2], [4]
Jest to domniemany autor tekstu utworu.

Informacje

Czwarty wariant tekstu został nadesłany przez Bolesława Wilka w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”. Jest to nieznana odmiana pieśni powstańczej autorstwa Lenartowicza.

Melodia ta, do tekstu z okresu powstania styczniowego zapisana została przez Bolesława Wilka, którego 72-letni ojciec nauczył się w Alzacji, gdzie przez kilkanaście lat przebywał na emigracji. Śpiewali ją tam polscy wychodźcy, pochodzący z byłego zaboru rosyjskiego. Pieśń ta miała też różne inne melodie. Linia melodyczna opublikowana przez Zygmunta Andrzejowskiego (t. II, s. 124) funkcjonuje jako wariant do dziś w powiecie lubartowskim, we wsi Kamionka, gdzie śpiewała ją Leokadia Wierzchoń, urodzona w 1898 r., nadając pieśni tytuł Droga na Sybir[5].

Bibliografia

1. 

Śpiewnik pracownic polskich, wyd. 5 powiększone, Poznań, 1919, s. 46, 47.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.

2. 

Straszewicz Marzenna, Ojców naszych śpiew: pieśni patriotyczne, Komorów, Prometeusz, 1992, nr 158.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

3. 

Adamski Walerjan, Polski śpiewnik narodowy z melodiami, wyd. 2, Poznań, Księgarnia i Drukarnia św. Wojciecha, 1919, s. 62, 63.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu i muzyki utworu.

4. 

Świerczek Wendelin, Śpiewniczek młodzieży polskiej: zawierający dawne i nowsze pieśni z muzyką na 1, 2 i 3 głosy. Z. 1–3, Kraków, Księża Misjonarze, 1917, z. II, nr 47, s. 71, 72.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu. W śpiewniku zamieszczono skróconą wersję tekstu.

5. 

Świrko Stanisław, Z pieśnią i karabinem: pieśni partyzanckie i okupacyjne z lat 1939–1945: wybór materiałów z konkursu ZMW i „Nowej Wsi”, Warszawa, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1971, s. 261, 262, 522, 523.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.